FLORA MADAGASCARIENSIS. 329 
Crescit in Madecasia boreali, ad sinum Rinianum et Bivinio fructifera 
oceurrit (Herb. n. 2565). 
Fructus lobi s. anguli obtuse tumentes placentam duplici seminum 
serie onustam intrinsecus singuli gerunt; cristulæ autem intercedentes 
media carpophylla indicant, modo ut placentas ex eorumdem margini- 
bus commissis oriri concedas. Placentæ, docente BiviNio, quasi glandulis 
confertissimis et visco odoro refertis conficiuntur. 
Species minus nota. 
5. Casearin elliptiea +. — FRuTEx glaber, ramis teretibus et 
distiche brachiatis. FoLra distiche alterna, late ovato-elliptica, brevissime 
et obtuse acumimata, basi nonnihil cuneata, integerrima, plana, utrinque 
venulosa, parce pellucido-punctata, punctis aliis rotundis, aliis lineolifor- 
mibus, 3-4 pollices et quod excedit longa, 1 1/2—3 poll. lata, petiolo 
subtereti et 3-4 lin. longo suffulciuntur. SripuLis deciduis supersunt tot 
lineolæ breves juxta-axillares. GEMMÆ solitarie axillares et exigue globosæ, 
pubent. De organis quæ ad propagationem spectant nil suppetit præter 
fructum maturum unicum e ramo materno avulsum. Fructus hic ovatus, 
utrinque obtusus, lin. 8 circiter longus, glaberrimus et 6-costaius, pru- 
nulum crassitudine æquavisse videtur ; ejus sarcocarpium aridum tenue 
est, semina autem numerosa triplici serie ejus parietibus hærent et can- 
nabis grana crassitudine vix æmulantur. Hisce forma et structura est, 
testa, arillus, albumen et embryo intrarius, qualia vidimus in Casearia 
parvifolia modo descripta. 
In Madagascaria a b. CarELERIO olim inventa est, cujus in botanico 
priori numerum 307 inscriptum habet. 
BIXINEÆ. 
BIXINEÆ Kuwruo in H. et Bowpz., Nov. Gen. et Sp., t. V, 
p. 331. — Bent. et Hook., Gen. pl., t. [, part. 1, p. 122. — 
Bixaceæ Exnr., Gen. pl., p. 917 (ordo CXCV). — FLAcuRTIA- 
NEÆ et Bixiweæ Canpozio, Prodr. regni vegel., t. 1, p. 255 
et 259. 
Bixa Orellana L., stirps americana, ex qua Ordini nostro 
ortum nomen est, ob notum seminum usum apud mauritianos 
vulgo colitur, docente Boserto (Hort. maurit., p. 20), nec est 
eur dubitemus eam quoque in agris Malacassiæ fuisse admissam ; 
frequens saltem reperitur, teste Pervizueo (in sched. mss.), in 
