3h L.-R, MULASNE. 
PeRVILLEO, folits ut plurimum oblongo-lanceolatis, longe et acute acumi- 
natis, argute serratis, nec parvis, scil. 2-3 poll. longitudine et 12-18 lin. 
latitudine adipiscentibus ; floribus exiguis et breviter pedicellatis sicut 
apud formam Bsfylosam : bacca autem vulgo obtusissima minimeque aut 
vix conspicue mucronulata, stigmatis propterea diseulo subsessili. 
Provenit tum in Madecasia ipsa, ut perhibet botanicon Bivinianum, 
tum in Macroneso (P£rvizcer Herb., nn. 392 et 429), Comoris (Johanna) 
et Seychellis (Mahé), docentibus Pervizceo BiviNioque ; rivorum oras præ- 
diligit. 
D. Cros duplicem in hac forma variationem distinguit ; prior B Sey- 
chellarum dicta, ad typum x ovatifolium nostrum redire videtur ; alteram, 
y polymorpham, speciminibus Thuarsianis incertæ oviginis fundatam, 
potius ad formam nostram micrantham traxernnus. 
I. RuBEa (1) Couwersoni ap. Jussiæuu, Gen. pl., p. 343. 
— Enpc., Gen. pl., p. 919, n. 5070. — Dom. CLos in Ann. sc. 
nai., ser. h,t. VIH, p. 343. — Bexra. et Hook., Gen. pl., t. I, 
parte 1, p. 126, n. 10.— Mauneia Tuuarsio, Gen. nova 
Madag., p. 6, 0. 49, qui affinitatem cum Flacurtia verisimilem 
denuntiat. — Enpc., Gen. pl., p. 1328, n. 6849 (inter genera 
dubiæ sedis el non salis nota). 
Ludia madagaseariemsis CLos in Ann, se. nat., ser. 1v, t. VII 
(1857), p. 24h, et in ferb. Mus. Par, — Mauneiæ spec. Tauarsio, in 
sched. mss. — FRruTEx ramis foliosis, teretibus, gracilibus, virgatis, spar- 
sis, confertis, erecto-patulis, initio parce puberulis (pube pallida brevissi- 
maque), mox glabratis, adultis vulgo verruculosiset quandoque spinosis ; 
spinæ autem (quas saltem præ oculis habemus) in foliorum axillis solita- 
riæ, simplices pungentes ac vix lin. 2 longiores gignuntur, gemmaque a 
latere sæpe stipantur. FoLia apud plantam juniorem alterne disticha nas- 
cuntur, postea autem sæpius sparsa; forma præterea ludunt; frutici 
annotino ovata sunt, obtusa, basi cuneata, 5-8 lin. longa, 3-4 lin. lata, et 
grosse serrato-dentata, dentibus obtusis et protractis, sinubus autem 
acutis; ubi autem frutex adolevit, folia nonnihil coriacea et epunctata, 
modo ovato-lanceolata, modo subrhomboïdea v. obovata, nunc obsolete 
et remote dentata, dentibus brevissimis sinubusque obtusis, nune potius 
obsolete sinuato-crenata, sæpius tamen integerrima, obtusa v. breviter 
emarginata, basi vero cuneata deprehenduntur, in petiolum brevissimum 
(4) Ludia a ludere dicitur, proper miram folicrum in eadem stirpe variationem, 
(Cfr. üil, Jussrær Gen, pl., loc. cit.} 
