312 L.-R. TULASNE. 
tiferis. Loculi tot quot stigmata, iisque opposita, in carnosa germinis 
mole longitrorsum cavantur, dissepimentis crassis ab invicem divi- 
duntur, et in orbem instruuntur, axi item crasso et carnoso centrum 
tenente, singuli autem loculi ovula 2 anatropa, axi hærentia et su- 
perposita, superius aliud ascendens, aliud inferius pendulum (sine 
funiculo conspicuo) arctissime fovent. Frucrus drupa est globosa, 
stylis persistentibus mucronata, magnitudine ut videtur pruni vulga- 
ris, pliopyrena et propter ossicula protuberantia inæqualis ; pyrenæ, 
ex pariete osseo, sunt tot quot ovula maturuere, eorumdem ordinem 
gradatum s. tabulatum, in pulpa carnosa nidulantes servant, aliæ 
ab aliis liberæ, extrorsum rotundæ obtusissimæque, introrsum contra 
angulosæ s. cuneatæ. SEMEN ovato-acutum, lineam circiter longum, quod- 
libet ossiculum implet; testa membranaceo-arida, fragilis, levissima, hinc 
raphe et funieuli vestigiis notatur. A/humen carnoso-oleosum tenueque 
embryonem intrarium, rectum, planum, homotropum et seminis longitu- 
dine fovet, cujus cauliculus teres brevisque ab hilo non longe latet, coty- 
ledonesque duæ oblongo-deitoideæ obtusissimæ basique subintegræ sibi 
invicem arctissime adplicantur. 
Flacurtia Ramontchi Luér. pro stirpe indica vulgo habetur, attamen 
suæ etiam spontis est in Malacassia, sicut bene multi viatores testantur. 
Innumera inter specimina, quæ in terris Laurentianis lecta nune nobis 
præ manibus sunt, quædam Brion debentur, alia Ricarpo qui fruticem 
reperit ad sinum Vohemarium Madagascariæ boreali-orientalis (Herb. 
Ricard. n. 306) ; haud procul ab eadem regione B£RNERIO occurrit circa 
Lingvaton (Herb. Berner. alt. n. 337); in arenosis maritimis et inter 
scopulos Macronesi minime rara viget, testibus Penvirzeo (Herb., n. 367) 
et Bivinio (Herb., n. 2123/2); oritur etiam in ruderibus quæ montes 
sulphurei insulæ Mifsiou olim evomuerunt, Pervicceo docente (Herb., 
n. 315); a BiviNio reperta est in littoribus Rinianis (Herb., n. 2566), in 
insula Mariana (Herb., n.184h) nec non in Mayotta, Mohilla et Johanna 
Comorarum (Herb., n. 3299). 
Fructus maturus saturate violaceus, edulis sed vix grati et asperi 
saporis, quasi prunulum sylvestre mentitur, judice BERNERIO; eodem 
docente, arbuscula Va/amouth apud Seclavos boreales vernacule dicitur, 
contra Micropocoo in Mocroneso et Tsongoma apud Comorenses. (Cfr. 
Berneru Penviccet Biviniique schedas mss. in Herb. Par.) 
VII. XYLO@SMA (1) Forsr., Florulæ Ensul. australium Prodr. 
(4) Lignum bene olens hac voce significatur ; insulani Tahitenses, docentibus Fors- 
rEnts (Charact. Gen., 1.c.), oleum quo utuntur Myroxyli s. Xylosmatis suaveolentis 
Fonst. ligno condire et odorare solent. 
