MARSILIA DRUMMONDII, ETC. 381 
fortiores, inferior longior obtusus, superior acutus, maturitate 
non decorticatus. Sori utrinque 8-12. 
E fructibus in Australia centrali « Nardu » dictis loco Cooper's 
Creek ubi peregrinator Burke fato succubuit, 1861, lectis et a el. 
Osborne nobis allatis in horto Berolinensi primum colebatur 
1863. Sporocarpia gelatinam etsporas amylo repletas continentia 
_indigenis pultem et panem præbent. 
Sporocarpia culta spontaneis paulo majora, 7 à 10 millim. longa, 
5-6 lata. 
MarsiziA (Drummond var.) ELATA A. Br. 
Statura fere præcedentium, rhizomate plantæ fructiteræ valde 
constipato. Foliola integerrima vel fronte leniter repando-cre- 
nata, villosa, decrepita flavescentia. Peduneulus longissimus 
sporocarplum quinquies ad vigesies longitudine exsuperans, 
erectus. Sporocarpium erectum, valde compressum, ovale vel 
oblongum, subæquilaterum, altero latere basi brevissime biden- 
tatum, pilis argenteo-canescentibus ad maturitatem usque dense 
vestitum, depilatum læte aut griseo-fuscum, conspicue costatum. 
Sori utrinque 7-9. 
Fruetus ab indigenis sub nomine « Addo » ad panem confi- 
ciendum usitatos anno 1861 in Australia septentrionalt legit 
peregrinator Mac Kinley et communicavit D° Ferd. Müller. 
Sporæ in horto nostro germinaverunt, anno 1864. 
À præcedentibus facile distinguitur pedunculorum longitudine et 
sporocarpiis erectis. Pedunculi cæterum in eodem cæspite longitudine 
diversi, 3-9, in alits speciminibus 4-10 centim. longi. Vidimus nonnullos 
14 centim. longos, petiolos longitudine fere æquantes. Sporocarpiorum 
quoque magnitudo valde variabilis est, in planta spontanea æque ac in 
culta; quæ cæteris paribus sporocarpia majora profert. Dantur inter spe- 
cimina culta formæ tres, microcarpa Sporocarpiis 6-8 millim. longis 
h 1/2 latis; macrocarpa sporocarpiis 9-12 longis, 5 1/2-6 latis et infer- 
media. 
M. hirsuta KR. Br. et M. angustifolia R. Br. ab omnibus M. Drummon- 
di varietatibus differunt peduneulo brevissimo, sporocarpium longitu- 
dine vix æquante. 
