P E C A N D R I A. p$ 



daar was het een Heeflert je , met buigzaame Hï. 

 Takjes 5 ongevaar een Voet lang, op den Grond ^y^^f* 

 leggende , en Bladen als die van den Aardbefie- Hoofd* 

 Boom 5 doch naar 't end breeder of Spatelvormig,^"^"^* 

 zynde niet getand. Het is door geheel Lap-«;v/''^'^'^ 

 land en Sweeden zeer gemeen , groeijende op 

 de droogde dorre Zandvelden , en aldaar Meel- 

 bes/en genoemd wordende. Sommigen hebben 

 het aangezien voor een Soort van Vosfebes- 

 fen (F'itis Idcea^) daar het in geüaite weinig 

 van verfchilt K De Bladen zyn wat langer of « zie 

 langwerpiger, zo de Heer H aller aan-^^^^^* '^^^^ 

 merkt , en de Bloemen komen by Trosjes uic 

 de Toppen der Takjes voort. Lïi^njeus 

 heeft bevonden , dat de Stengen van een tot 

 drie Voeten lang zyn , en , de jonge inzonder- 

 heid, rood van Schors: het Loof, altyd groen ^ 

 beltondt uit Eyronde Blaadjes , den rand omge- 

 boogen hebbende en byna Wollig: aan 't end 

 der Takken kwamen enkelde Trosjes voort , 

 van twee tot agt Bloemen , elk op haar eigen 

 Steekje, met een Scimbbetje onder ieder Bloem. 

 De Kelk v/as zeer klein , in vyven gedeeld, 

 ftomp , flandhoudende , paarfchachtig : de Bloan 

 Eyvormig , wit , met een vyftandigen, omge- 

 boogen , ftompen , Vleefchkleurigen , Mond : 

 'c getal der Meeldraadjes tien , de Meelknopjes 

 tweeborftelig : het Vrugtbeginzel Eyvormig ; 

 de Styl langer dan de Meeldraadjes; de Stem- 

 pel (lomp ; de Vrugt een ronde gladde Beüe 

 met een droog Vleefch, Of 



II. DEEL, V. $TUK» 



