If4 ï WINTIGMANKIGE HeEsTERS. 



lil. meene Myrten niet veel grooter dan Palm- 

 'Afdeeu blaadjes , donkergroen van Kleur en welrieken- 

 HooFD- de. Uit de mikjes der Bladen komeü enkelde 

 STUK. Bloempjes voort, die als een Kwastje of Pen- 

 ^heT'^^' feel van Meeldraadjes iiitgeeven , hebbende de 

 Blaadjes omgeboogen , aangenaam van Reuk* 

 De Kelk verandert in een langwerpige Befie , 

 die als gekroond is , eü drie Holligheden heeft 5 

 met Nierachtige Zaadjes bezwangerd ♦ 

 Groot is het verfchil der Myrten, naar de 

 ^ Groeyplaats niet alleen , maar ook naar den 



aart. Men heeft 'er die in Grootte en Blad, 

 als ook in de jSguur en kleur der Besfen, ver-^ 

 fchillen. Dus is 'er, volgens Münting, een 

 Groote , Middelbaare en Kleine Tarentynfche 

 Myrtus bekend : een Laurier- , een Palm- en 

 een Rosmarynbladige : een die de Beslen lang- 

 werpiger dan de gemeene, en eene die dezelven 

 wit heeft , met de Bladeren vol Gaatjes of Blaas- 

 jes , gelyk die van 't St, Jans Kruid. Men vindt 

 'er ook met dubbelde of volle Bloemen , welke 

 zeer raar zyn , en die den Reuk van Citroenen 

 hebben , des wegen Citroen 'Myrtus genaamd. 

 Onze Ridder maakt , in navolging van den 

 Kruidkundigen Miller, zeven Verfcheiden- 

 heden van dit Gewas , welken zyn Ed. met 

 mamen onderfcheidt. i. De Roomfch?^ die de 

 Blaadjes Eyvormig , de Bloemfteeltjes langer 

 heeft: 2. De Tarentynfche , zynde deOemee- 

 ne kleine met ronder Besfen : 3. De Italiaan" 

 fche i met de Blaadjes fpitfer, de Takken reg- 

 eer: 



