d4 SAMENTEELIGE HeEsTEns 
UL Harst te temperen, Dopvonéus acht dat 
rei men ’t zelve tot de Telephia zou kunnen bez 
Hoorp- trekken. Het komt ’er, in ’t uiterlyk aanzien, 
STUK. enigszins mede overeen, hebbende ronde groe- 
Eerfte a b 
Rang, ne Stengen , met Bladen als van Porfelein be= 
zet, doch de Bloem- en Vrugtmaaking ís groo= 
telyks verfchillende; gelyk men dit by Morr- 
SON en DiLLENIUS kan zien. 
Hi (3) Cacaliá, die een Heefterachtige Steng 
Cacalia 
Cuneifolia. heeftven Vleezige Wigvormige Bladen, 
Wigbladi- É : 
ge De Steng van deeze is Vleezig , met onge- 
ribde vlakke Bladen „ van onderen een weinig 
zond. ’t Gewas kwam van de Kaap, en fcheen 
hier thuis te hooren ; doch de Vrugtmiaaking 
was; alzo het in de Upfalfche Tuin niet gebloeid 
hadt, door den Ridder niet onderzogt. 
IV. (4) Cacalia , die een Heefterachtige famenge- 
Pin flelde Steng heeft , de Bladen Lancetvor- 
‚smalbla. mig plat, met flaauwe merktekens der 
dige. Bladfteelen aan de Steng. 
Deeze voert thans den bynaam van Kleinia, 
welken Geflagtnaam LiNNmaus verworpen 
| heeft, 
(3) Cacalia Caule Fruticofo , Fol. Cuneiformibus Carnofis. 
Mant. 110, 
(4) Cacalia Caule Fruticoo compofito , Foliis lanceolatis 
planis, Petiel, Cicatricibus obfoletis, Kleinia Fol. lanceol, &c. 
H: Cliff. 395, Cacalianth, Folie Nerii glauco. Dirr, Elth, 
61. T, 54. f. 2. Frut, Ind. Orient. Lavandulz folio. C. B. 
Pin, 401, Nec Cacalia, nec Cacaliaftrum &c. KLEIN Jdonogt. 
Burm. Fl, Ind. pe 175. 
