TI. 
ÁrDEEL. 
XIX. 
Hoorp- 
STUK. 
Enpel- 
bwrogderige, 
27/4 EENHUIZIGE HEESTERS, 
gebakken en‘niet onaangenaam van Smaak. M r- 
RIAN befchryft omftandig de manier van Be- 
reiding De Wortels worden geraspt als tot 
Houtzaagzel , en daar uit wordt het Sap ge- 
perst, ’t welk Melkachtig van Kleur en van 
een zo doodelyken aart is, dat het, versch ge- 
dronken „ Menfchen en Beesten doet fterven. 
De Indiaanen hebben dikwils daar van gebruik 
gemaakt, om de wreede Handen der Spanjaar- 
den te ontgaän , en de Negers doen ‘het nog 
heden fomtyds uit fpyt of uit fchrik voor ftraf. 
Een Etmaal geftaan hebbende „ nogthans, of 
gekookt zynde, verliest het geheel die hoeda- 
nigheid. Zelfs is ’er, in onze Koloniën, een 
zoete Soort van Maniok bekend, in wier Sap 
geen het minfte kwaad fteekt ; zo dat menze 
‘er, als de Amandelen, in zoete en bittere on- 
derfcheidt, wordende de Wortel van de laatst 
gemelde, wier Sap Vergiftig is, zonder hinder 
van Viervoetige Dieren ja gebraden zynde van 
de Menfchen gegeten (*). 
Waarfchynlyk zal de Grond’ en 'Groeiplaaté, 
en de behandeling , in dit opzigt, gelyk men 
hier te Lande met alle eetbaare Wortelen plaats 
ziet hebben , veel onderfcheid maaken. Men 
teelt de Maniok zeer gemakkelyk woort , de- 
wvl alle (tukken van de Takken, in de Aarde 
geftoken, Wortel fchieten „ en Zy ís ZO vrugte 
baar , 
(4 Zie de ekevine van de Kolonie der neee 
Fepenw. St. van Amerika; Il, D. bl, 617, 
/ 
