„11. 
‚ ÄFDEEL. 
XII. 
Hoorp- 
STUK. 
Linde- 
boom. 
De Bladen. 
ale) VEELMANNIGE BOOMER, 
een Boek daar van gezien te hebben , dat meer” dat 
duizend Jaaren oud was (*). Wegens het Hout 4 
dat wit van Kleur is en zagt, wordt hy ech- 
ter van de Franfchen geteld oder het Mort 
bois, dat men wel van Bois mort of dood Hout 
onderfcheiden moet , als betekenende alleen- 
lyk Hout van eene bleeke of doodfche Kleur. 
Door zyne zagtheid is het zeer gemakkelyk te 
bewerken , en , om dat het in ’t geheel geen 
Kwasten, als ook byna geene Draaden heeft s 
zo laat het zig tot allerley fyn Snywerk ges 
bruiken. De Plaatfnyders in Hout, de Beeld- 
{nyders , inzonderheid die Lofwerk maaken ; 
bedienen ‘er zig van ; zo wel als de genen s 
die Leder op een Plank moeten fnyden, om dat 
het de Snee der Werktuigen niet verftompt. Het 
is den Worm weinig onderhevig. Men maakt ’er 
Spalken van, en wil, dat de beste Kolen tot 
Buskruid daar van gebrand worden. 
Ten opzigt van de Bladen is eene aanmet= 
kelyke Verfcheidenheid onder deeze Boomen; 
De Bladen der Linden zyn in ’t algemeen 
byna fond ; in eene Punt uitloopehde , zeer 
dun en zagt; doch men vindt ’er met groote ef 
met kleinere Bladen ; welk verfchil wel voors 
naamelyk van de Groeyplaats en Grond äfhan= 
‚gen mogt. Evenwel fpreekt C‚ BauuIiNüs 
van eenen Berg-Linde miet zeer groote Bla- 
den Pp) 
{ 
(*) Dergelyk Boek , eene nog wiet uitgegevene Verhande- 
ling van Cicero bevartende , werdt in ’t Jaar 1662, zo men 
verhaalt , te Brus{el , voor den Keizer gekogt, tegen agtdai- 
zend Guldens. 
