IL 
154 ENKELEROEDERIGE BoOMEN, 
indie, met gevingerde gladde Bladen , eene vyf- 
ArpzEL. hokkige Vrugt , die met een witte glinfterende 
Hoorp- Wolligheid gevuld is, van PLUKENETIUS, 
STUK. 
EW oldoorn, 
thuis gebragt door den Heer JACQUIN, die 
ook daar toe betrekt den Moul-elavou van Ma- 
labar , welke Woldoorn genoemd was door de 
Nederlanders. Het is een Boom, dikwils een 
Stam hebbende van vyftig Voeten hoog, eer 
hy eenige Takken uitgeeft , en ‘dezelven zyn 
met zo fcherpe Doornen bezet, dat hy nimmer 
van de Aapen beklommen wordt. De Bloemen 
zyn zoetruikende, van grootte als de Handpalm: 
de Vrugten even als die van den Kapokboom 
en haare Wolligheid dient tot het zelfde gebruik, 
De Heer JACQUIN , ondertusfchen , had aan 
deeze Soort, in de Westindiën , en wel by Kar- 
thagena , even als de voorgaande , en van de 
zelfde Geftalte als de eerfte en tweede Soort , 
voorkomende ‚ nooit Doornen , maar altoos de 
Schors mismaakt en monftreus Kurkachtig , waar= 
genomen. De Bladen waren gevingerd, ten 
minfte zeven op een Steel, en geheel ongekar= 
teld. De Bloemen hadt zyn Ed,, even als in 
de voorgaande Soort, flegts droog gezien. Dee 
gelven hadden omtrent vierhonderd Meeldraad- 
jes. De Vrugten kwamen met die van de eerfte 
Soort volmaakt óvereen. Hy werdt van de 
Spaanfchen ook Ceiba geheten. 
(4) Ka- 
