EE, 
AFDEEL. Te 
XVII. 
\ 
208 VEELEROEDERIGE BOOMEN, … 
Timmerhouten. De Latynfche naam Lignum., 
ye, door dien Autheur gebruikt , fchynt , door 
Hoorp* een zonderlinge onoplettendheid , voor Lignum la= 
STUK, 
Ligthout- 
Boom. 
ye aangezien te zyn, en dus aanleiding te heb- 
ben gegeven tot. den Geflagtnaam Glabraria s 
en mooglyk ook tot den bynaam terfa , die in 
geenen deele toepasfelyk zyn. Deeze Boom , 
naamelyk, welke onder de hooge Woudboomen. 
behoort, heeft een rosfe, dikke, drooge en als 
vermolmde Schors, die zelfs, by Regenachtig 
Weer behandeld wordende „ een Jeuking in de 
Huid veroirzaakt; zynde dus regt het tegendeel 
van glad. Het Hout, ook, is by zyne ligcheid 
ongemeen grofdraadig , laatende zig niet glad 
maaken of polyften „ dan door geweldig fchuu- 
ten; hoewel het, verfch zynde, glimt als Sa- 
tyn. Wanneer men aan een Splintertje of 
Draadje trekt , komt ’er een geheele Groef in 
het Hout. De Bladen, alleen, zyn van boven. 
glad ;-doch ín hoe veele Boomen en Gewasfen 
heeft dit geen plaats? In de grootíten. van dee-- 
ze Boomen, die men Halaur … Boomen in de Am-. 
bonfche ‘Faal noemt, zyn de Bladen agt of ne= 
gen Duimen lang en zes of zeven Vingeren 
breed ; doch in de kleinere, die;men Steen - Ha- 
laur noemt ‚ fomtyds langer en tevens fimaller : 
de breedte omtrent een derde van de langte, 
Deeze heeft het. Hout wat fyner van draad , 
doch fcheurende ligt in de Zonnefehyn; dat hel 
eerfte niet doet. Beiden geeven zy, onder het 
bewerken , eene flappe Kamfer « Reuk „ inzon-« 
der= 
