MON OT Moe Aa 255 
vleugeld. Voorts behoort hetzelve tot de Vier- He 
mannigen onder de Eenhuizige Planten. Ake 
Vyf Soorten komen ‘er in voor , waar van Hoorp. 
de eerften de gewoone Berkenboom, de laatfte°TUEe 
de Elzeboom is van Europa. \ 
(1) Berkeboom met Eyvormige ge/pitfte ‚ Zaags- B 
wys’ getande Bladen. alba. 
Witte 
3 Berk, 
Deeze Soort , de Witte bygenaamd wegens 
de Schors en het Hout, die beiden witachtig 
zyn, is gemeen door geheel Europa. De Ita- 
liaanen noemenze Bedollo, volgens den Latyn- 
fchen naam, die ook Betulla gefchreeven wordt; 
de Franfchen Bouleau of Bes, de Engelfchen 
Birch- Tree. de Duitfchers Birckenbaum, waar 
van zekerlyk ons Berkeboom ontleend is. Meest, 
evenwel, komt dezelve in Bergachtige, drooge 
en Zandige Landftreeken voor : ja wil wel 
voort op plaatfen die zo dor zyn , dat men 
‘er geen ander Boomgewas aantreft. CAE SA r- 
‘piNus verhaalt , dat de Betula in de Alpen 
voorkomt gelyk de witte Popelier: de Heer 
HaLLER , dat in Switzerland niets gemeener 
| is 
(1) Betula Foliis ovatis acuminatis ferratis. Syst, Nar. 
XII. Tom. II. Gen. rosz. p. 621. Wég. XIII. p. 708. Hort. 
Cliff. 442. Fl. Suec. 776. ROYEN Lugdiat. 85. Har. Helv. 
«53. GMEL. Sib. I. p. 166. Betula Foliis cordatis {erratis. A. 
Lapp. 341. Betula. C. B. Pin. 427. CAM. Epit. 69, TOURNE: 
dnft. s$8. Don. Pempt. 839. GORT. Delig. 269. 
ni dd 
_ B. DEEL, III, STUK» 
