IL 
AFDEEL, 
XIX. 
Hoorp= 
STUKe 
Elzeboom. 
274  EENEUIZIGE BoOMEN. 
ne, kleverige op vogtige plaatfen aantreft, Dus 
bevondt LiNNaus de eerfte alleenlyk in de 
Laplandfche Wildernisfen ; de laatfte in de laa- 
ge deelen van. Sweeden, In Ooftenryk , aan 
den Donau, nam KRAMER ze beiden waar ; 
zo ook GMELIN door geheel Siberie, en om- 
ftreeks Dantzik vindt men groote Bosfchen 
van Elzen. In Pruisfen groeijen zy zo zwaar 
als Denneboomen. In onze Nederlanden komt 
de gewoone Els overal op broekige plaatfen en 
aan de kanten der Wateren als ook in de Ri- 
vieren voor : de ruige vindt men ín de Zalli- 
ker - Waard en elders. Men noemtze in ’* Ita- 
liaanfch. Alno „ in ’t Franfch Aulne , in ’t En- 
gelfch Alder -tree , in ’t Hoogduitích Zrlen- en. 
Ellernbaum, De Sweeden noemenze All, Alder 
of Ulra , de Laplanders Leipe , op Gothland 
Arre. 
De Bladen zyn; in de Noordelyke Landen, 
gebruikelyk tot Schaapen - Voeder. De Lap- 
landers kaauwen den binnenften Bast, en met 
het roode Speekzel , dat daar van komt , be- 
ftryken zy hunne Beeften « Vellen , welke ’er 
rood van worden. Dus hebben zy hunne Schoe. 
nen , Broeken , en al wat van kaale Huiden 
gemaakt is, rood. Men kan van het aftrekzel 
van de Vrugt der Elzen goede Inkt maaken met 
Koperrood , en met den Bast wordt het Leder 
zwart geverwd. De Bladen, in Pap opgelegd, 
zyn tot verdryving van Gezwellen aangeprees 
zen geweest. In de Alpifche Bergen geneest 
men s 
