Pa! 
kt 
230 EENHUIZIGE Boomen, 
Ï. Zomer afwagt en dus zyn Loof'befchut voor 
ArpEEL, de Voorjaars- Koude (*). Dit maakt ook, dat 
Hoorp- hy dan zeer fchielyk groent. Hy-wordt; door. 
STOK den tyd; eene groote Boom, kunnende , wan- 
flike neer. hy op een luuwe plaats ftaat, of tegen, 
een Muur geplant is, den Vorst van onze. 
Gewesten uitftaan ; doch-anders: gebeurt het 
dikwils , dat zv of ten deele of ‘geheel dood. 
vriezen in een harde. Winter. Nu vyfentwintg 
Jaar geleeden heeft menzereerst in de ‘Noorde=. 
Iyke- deelen van Vrankryk. zodanig vermenigvul- 
digd „ dat de Sweedfche Ryksraad S cHEF FER 
op een Landgoed ‚den Marfchalk. van. Belle- 
Ísle toebehoorende. , niet ver van Parys, meer: 
dan vierduizend Moerbezie - Boomen: vondt „ 
zynde wel nog zeer jong , doch met welker. 
Bladen men zo veel Zydewormen gevoed hadt ; 
dat in ’t jaar 1751, voor dien Marfchalk , tien, 
Pond Zyde daar van gewonnen ware ({). 
Om de Boomen, ten dien einde, veel Bla-. 
den te doen. geeven , worden ’er., wanneer zy: 
vyf Voeten hoog zyn, de Takken afgefneeden. 
Men laat ’er maar drie of vier.aan, die. tot vier. 
Duimen afftands van den Stam zyn ingekort. 
Het volgende Jaar fhydt men, in de Voortyd, 
| de. 
(*) Morus fapientisfima Arborum dicitur. PLIN. Hift. Nat. 
Libr. XVI. 
(4) Stokholms. Verhand. XV. Band, bladz. 287. Men zegt. 
in het Vertoog dien aangaande niet, of dit Witte dan Zwar- 
te Moerbezie- Boomen zyg. 
