EE Me ore nemer: dlg 869 
De Pynboomen, in’talgemeen, hebbeneenen 1. 
regt opgefchooten Stam , naar boven regelmaa- LJDEEKS 
tig verdunnende , en tot eene aanmerkelyke Hoorp- 
hoogte ongetakt, Zy groeijen hooger , zo Lin- STUK 
Naus aanmerkt, in Lapland dan in Sweeden. ee 
Deeze Boom, naamelyk, fchynt de koude Lan- EN? 
den te beminnen en valt in Duitfchland laager. 
Crusius merkte in Ooftenryk den Wilden 
Pynboom tweederley aan , den eenen met een 
frisfcher „ regter Stam en gladder Bast; den an- 
deren met een krommer en minder fraaijen 
Stam, de Schors ruuw hebbende, In Switzere 
land blyft het , volgens den Heer HALLER, 
een laage Boom, overal gemeen, en langs den 
Rhyn kleine Bofchjes maakende „ tot Giesfen 
LOE gender Schors.daar: van.,-zeet hy, is eer 
», veelhoekig dan. gefchubd : de eerfte Scheede 
, der Bladen bruin, de andere als van Papier 3 
ab Afchgraauw. De Bladen zelf, in. die Schee= 
s, de, zyn dubbeld of twee by elkander gevoegd , 
»» gekield, aan de eene zyde verheven , aan de 
» Andere holrond , Zeegroen en veel breeder 
> dan in de tamme Pynboom.. De Appeltjes , 
2 die onder aan de Bloemdraagende rosfen 
»s hangen , zyn kort en breed , Kegtvonmig,t 
»> de Nooten niet eetbaar”. 
Aan deeze Soort, naamelyk , heeft onze Rid- 
der drie Eenheden ondergefchikt, waar 
van de eerfte is de Zee - Pynboom van BAUHT- 
NUS; de tweede deszelfs breedbladige Wilde 
Pynboom, met de Katten groenachtig of bleek 
Aa van 
11, DEEL, III, STUKe 
