IL. 
ArpreL 
XIX. 
Hoorp- 
STUKe 
wilde 
Pynboom. 
470 EENHUIzZIGE BOoOMEnN, 
van Kleur ; de derde deszelfs fmalbladige , met 
paarfchachtige Katten, Die van den gewoonen 
Laplandíchen en Sweedfchen Pynboom zyn 
geel , of ftrooijen ten minfte een geel Stuif- 
meel, dat de dorre Hey- velden als Zwavel be- 
dekt, Men heeft ’er aldaar waargenomen, die 
de Sthors wit, die dezelve rood en die ze bruin 
hebben. Ook ftaan de Bladen ,die men, wegens 
hunne figuur, Naalden noemt , en welke rond- 
om de Looten of Takjes groeijen, in fommigen 
ruimer, in anderen digter, in deeze Soort altoos 
twee by elkander in een Scheede, daar zy in de 
Denneboomen enkeld zyn. Eene Verfcheiden= 
heid, welke byna alle de Hoofdtakken uit den 
Top van een korten Stam , regt en gekroond 
uitbreidt, was onzen Ridder ín de Bosfchen van 
Lapland zeldzaam ‚ doch overvloedig in zyne 
Reize door Upland voorgekomen. De hooge 
Pynboomen hebben weinige en maar korte Tak- 
ken zaan de Noord: zvde 3 dit maakt de Kroon 
zeer fcheef , waar door de Lappen hunnen Koers 
in de Bosfchen , als naar ’: Kompas, weeten te 
richten, Aan veelen der hoogften waaijen ook _ 
de bovenfte Takken , door de guure Winden, 
in die koude Gewesten des Aardkloots , dood 3 
t welk door de afvallende Takken de Wegen 
als verfperr en voor een Reiziger zeer moeielyk 
maakt. Niets vzelykers , echter , kwam hem 
over ‚ dan toen zyn Ed. door een Bofch van 
Pynboomen reisde , verfcheide Dagreizen groot, 
’t welk kort te vooren door den Blikfem in 
brand 
