M o MN Oo TK IÁ 371 
fuuw en roodachtig ‚ het Hout ziet geelenis IL 
welriekende, De Bladen, die op de zelfde ma- À* in 
nier voortkomen ,; zyn veel langer en dunner Hoorp- 
dan in de Wilde , en maaken Biesachtige Naal-STUE- 
den van twee of drie Palmen lang, aan ’t end Pi 
Ípits-, ftyf en fteekende. Zo dun als Paarde» 
haair, gelyk DopoNeus dezelven befchryft, 
evenwel , zynze niet. Deeze kroonen de en= 
den van de Takjes of Toppen der Boomen by 
bosfen ‚ zynde van een bevallige bleekgroene 
Kleur : weshalve deeze Pynboomen dikwils tot 
Haagen en Dreeven op de Buitenplaatfen en in 
de Lusthoven, inzonderheid in Duitfchland , ge= 
bruikt worden, laatende dezelven zig zo wel en 
in zo veelerley figuuren fcheeren , als de Taxis- 
boomen. 
De Vrugten zyn in deeze veel aanmerkelyker pe yn. 
_en grooter dan in de Wilde Pynboomen. MenfPr°s- 
noemtze in ’ Latyn Strobyli of Coni, in ’ 
Hoogduitfch Zürbels , en hier van heet hy Zir- 
belbaum. De Engelfchen en Franfchen noemene 
ze Pine- Apples , Pomumes de Pin, dat overeen- 
komt met onze benaaming van Pyn- Appelen, 
Zy hebben een Eyvormige Appelachtige figuur , 
die in fommigen meer, in anderen minder Ke- 
gelvormig is, Aan den Grondfteun zyn zy breed, 
en loopen dunner , ja zelfs in fommigen vry 
Ípits uit. De tamme Pynboom heeft ze dik en 
ten minfte een Vuist groot, hangende neder- 
waards gelyk in de andere, Deeze Vrugten 
„beftaan uit Houtige, dikke Schubben , in ’ ron- 
Aa s de 
1, DEEL III STUK, 
