Pad 
MS BOE kre de Sis 
Deeze voert gemeenlyk den naam van Ra-_ Il. 
felaar of trillende Popelier, wegens de geduu- AFDEEL, 
rige trilling en rammeling zyner Bladen tegen Hoorp- 
elkander, door den minften Wind. In ’tFranfchSTUE- 
geeft men 'er, om die reden , den naam vanynt” 
Fremble aan; in Duitfchland dien van Sútterpap- 
pel; -doch daar is de gemeene naam Asp of Es- 
Pen, gelyk men hem zelfs ook in Engeland en 
in Sweeden Asp noemt, in Lapland Supp. In 
Nederland wordt hy insgelyks Espenboom gè- : 
heten. 
Hy is wry wat gemeener dan de Witte Po- 
pelier , doch groeit ook zo hoog niet. In 
Switzerland vindt men hem overal in Haagen; 
Kreupelbofch en Bosfchagiën, fchryft de Heer 
Harrer. In Engeland is hy, volgens Rav 3 
de gemeenfte van alle de drie Soorten, komende 
weel onder de Berken voor. Doktor Scoro- 
Lr vondt hem omftreeks Idria menigvuldig, Het 
zelfde kan men zeggen van Duitfchland, zo 
aan- den Ryn, als op de Eilandjes in den Do. 
nau, en elders. In Sweeden is hy zeer gemeen, 
Hy komt in onze Provinciën , van Gelderland en 
Overysfel , voor; als ook in ct Haagfche Bofch 
en op andere plaatfen. 
Men wil, dat het de Lybifche Popelier van 
PrLiNius zoude zyn. Ín gedaante komt hy 
met den Zwarten meer dan met den Witten 
overeen. De Bladen zyn ronder en harder , 
aan beide zyden glad, groenachtig van Kleur, 
Kk a | en 
ir. DEEL, III, STUKe 
\ 
