1. 
AFDEEL. 
XXI. 
Hoorp- 
STUK. 
ds âcta. 
6:18 VEELWYvVIGE BoOoOMEN, 
„Tweemaal %s Jaars , in ’t Voorjaar en de 
Herfst , bloeide dit Gewas te Rome, en wel 
het overvloediefte in September, doch die 
Bloemen gaven-geen Vrugt. In een zodanig 
Bloeinbolletje heeft hy wel honderd en meer 
_Kelkjes geteld , die ieder veertig of vyftig Haaire 
dunne Meeldraadjes , met geele Knopjes, uitga- 
ven ; zo dat het getal dier Draadjes , in zulk 
een Bolletje , ten minfte vier- of vyfhonderd — 
was. De Smaak’ deezer Bloemen was famen* 
trekkende met eénige bitterheid: de Reuk als 
die der welriekendfte geele Violieren: of Muut= 
bloemen, en zy behielden zelfs gedroogd zyn- 
de dien Geur. De Boomen raakten ’s Winters 
haare Bladen kwyt, en bleéven kaal tot ie 
Mey. Op de Bloemen, die zy dan uitgaven , 
volgden trosfen van Haauwen , fomtyds tien 
by malkander, een half Voet lang en een kleí- 
nen Vinger dik , rondachtig en knobbelig we: 
gens de ingeflooten Zaadef,  Deeze Peulen 
waren eerst groens en ryp ‘wordende zeer zwart 
van Kleur : de Smaak der jongen of groenen 
was zeer famentrekkende , en deeze hoedanig- 
heid vermindefde door de rypwording , geeven- 
de de Zaaden, die men daar in vondt, als één 
zulke Zaadkorrel maaf een’ weinig ‘tyds in de 
Mond gewenteld en gekaauwd’ werdt, niet al- 
leen een heeten Smaak , maar ook een zeer 
Sterken Stank van Look. 
34) Stuip- 
il 
en a Een ader ch 
me nen leen A de Me ante rd 
