101 Beschryving der 



^J^^' men het Zoet- Kruid ymcttegenihande het Land' 

 VI. volk aldaar, de Stengen raauw kaauwendé, dik=* 



Hoofd- ^^rjjs de Lippen en hec Tandvleefch daar door 

 ' vol Blaartjes krygt , door de fchei pheid van den 



•irige. Bast 5 die ook maakt , dat een Steng of Tak, 

 aan de bicoce Huid raakende , dien doet oploo- 

 ,pen met Puiüen^ waar uit Zweertjes ontftaan. 

 De voornaamfte Zoetheid heeft in de Biadftee- 

 len plaats , welke men van de Wortelbladen 

 neemt , en dezelven , na dat 'er de Bast afge- 

 haald is 5 by Bosjes droogt , aan welken dan een 

 geelachtig Meel groeit, 't welk men 'er op een 

 Doek of Papier af kan kloppen. Veertig Ponden 

 van zulke gedroogde Steelen leveren ongevaar 

 een .Vierendeel Ponds van dit Suikerm^ei uit» 

 Men laat het *er doorgaans aan zitten, en 

 dus v/orden die Bladfteelen op Tafel voorge- 

 zet. Ook gebruiken de Rusfen niets dan zo- 

 danige met Meel bezwangerde Steelen tot heB 

 ftooken van Sterken Drank uit dit Kruid ; een 

 Eigenfchap in hetzelve by toeval , en door 

 fchaarsheid van de Besfen , daar zy hunne Kwasf 

 van maakten , ontdekt. 



Na dat zekere Gest van de gedagte Stee- 

 len zelf met cenige Berg - Besfen bereid is ^ 

 doen zy dien Gest in een mcngzel van veer- 

 tig Ponden of eens zo veel der gedroogde 

 Steelen met Water , en, na de Gisting vaneen 

 Etmaal, wordt alles in een Destilleer- Ketel ge- 

 daan ; waar van in 't eerst een fterke , vervol- 

 gens een flapper Geest komt. Men haalt dien 

 Geest tweemaal over ; dan heeft hy de ftcrkte 



vaa 



