ym 



502 Negenmannige Kruipï:k. 



ÏV. of eenigszins gekruld op de kanten , anderhalf^ 

 ^FDHEL. j^^^j j^Q jgjjg jjjg bfee^j^ j3e Bladileelen zyn wei- 



Hoofd nig of niet gefleufd , glad en groenachtig. De 

 STUK. Bloempluim beflaat uit verfpreide Takjes en is 

 i)7fext;j- j^jgj. j^Q ^jgj. gcj-fQpt; ^ als die der voorgaande. Zie 

 de Afbeelding van de Steng verkleind, in Hg. i. 

 pp PU L. hier nevens. 



Dat deeze geenszins de echte Rhabarber-PIant 

 zy 5 offchoon zy van de Rusfcn Siberifche Rha,' 

 harher genoemd werdt, is door den Heer Am- 

 man , . in 't jaar 1739 , reeds aangetoond. Zyn 

 Ed. maakte zulks op uit de Berigten vanME«- 

 s E R s c H M I D , in Siberië gereisd hebbende 5 

 wien door cenHeidenfch Pricfter verhaald was^ 

 dat de echte Rhabarber - Plant van de Tan- 

 guters Gfungka genoemd werde , en in dat 

 Land ter grootte van eens Kinds Hoofd over- 

 vloedig groeide. Deeze Plant ^ in tegendeel , 

 '^erdt van deTartaaren Tfchune geheten ^ groei- 

 jende in Gebergten aan de Rivier Uda en om- 

 üreeks het Meir Ukir-Noor, in Daurie (^■>. 

 Zy badt een Zuurachtigen zeer aangenaamen 

 Smaak , en van het Volk werden de Stengen 

 of BladCleelen , daar van , zo raauw tot ver- 

 frisfchinge voor den Dorst , als gekookt tot Moes 

 gegeten. Hierom werdt zy Berg- Zuur ing ^mQt 

 Bladen vaneenEUe lang, door Mess er sch- 



MID 



(*) De Heer Paixas fpreekt van hoogc Bergen , beoofteii 

 dat gedeelte van Siberië , waar hy reisde, die met Rhapon- 

 ^ik (Rheum undulatuniy gelyk hy zig uitdj'ukt ; 't welk dee- 

 «e Soort is, begroeid waren en daar van èitïi naam hadden. 

 II. Dl^EL. II. Boek, p3g. 5 3Ï. 



