Ö È C A K D t ï A. ÖI9 



Dit is de gewoone Spurrie , door geheel Eu- 1^* 

 topa, hier en daar, op de Koorn- Akkers voor- xif * 

 komende , en by ons in de Zatidige Bouwlanden Hoofd- 

 overal gemeen* Men noemtze 3 deswegen , Ak- ^"^"^^ 

 k^r -Spurrie i en zy wordt in Brabant, inzon-,^-^^''^^^^'' 

 derheid omtrent den Herfst, veel gezaaid zegt 

 DoDONiEüs, om tot Wintervoeder voor de 

 Beeflen te verftrekken; doch in Engeland wil 

 het Rundvee *er naauwlyks aan, zo Ray op* 

 merkt. L o b e l , niettemin , zegt ^ dat de Koei- 

 jen de Spurrie zeer gaarn eeten en veel Melks 

 daar van geeven* In Holland wordt zy aange- 

 merkt als een Onkruid onder 't Koorn. 



't Is een Kruidje dat Stengetjes heeft van 

 een Span of een Voet lang, veelal leggende en 

 kleverig , Kranswyze bezet met een menigte 

 dunne Blaadjes en aan 't end Bloempjes draa- 

 gende ais die van Muar : weshalve Toup.- 

 NÉFORT het ook daar onder geteld hadc, op 

 \ voeifpoor van C. B a uiu nu s. De Bloem- 

 pjes zyn wit , en daar op volgen ronde Zaad- 

 huisjes j met zeer klein zwart Zaad. 



(2) Spurrie met gekranjle Bladen en vyfinan- „ ït* 

 ni^e Bloemen. Niet psTInla. 



Vyffïianni* 

 K. Lugdi, 451. GeR. Prev. 417. GoRt. Belg. 12.9. Fl.Suec.è^» 

 377- Spergula Fmfbu pendalo. Fl. L^;);), 190. Sperguïa. DoD. 

 Fempt. J27. LOB. Ie. p. 203. Alünc Spergula dida major. 

 G. B. Pin. 2SU HAM. Cult. VI. p. 149. T. I. 



(i) SperguU Fol. Ve t. Flor. pentandris. Loe7L. Jtin. J43, 

 CouAN Monsp. 224. GER. P,ov. 417^ Alfine Spergu(« faci© 

 minima. Bor. Momp, 14/ Coax. Belg. 12^. 



IL Deel» VUI, StüH. 



