za _ TWEEMANNIGE KRUIDEN, 
„IV. overal: volgens den Heer HALLER door ge- 
AFDEEL, heel Switzerland , zelfs in het Bergagtige gedeel- 
Hoorp- te. ’t Gewas komt ook wild voor in Duiefch- 
STUK. land, Sweeden, Engeland , en in verfcheide 
ES i4 donkere Bosfchen van onze Nederlanden, op 
__ vogtige plaatfen, zelfs by Haarlem, en elders 
in onze Provincie, 
Hier wordt, als eene Verfcheidenheid , thuis 
gebragt de Kaniadafche breedbladige Circea van 
TouRNEFORT, met witte Bloemen, diemen, 
in de Bosfchen van Noord-Amerika aantreft, 
WEINMANN vertoont ook eene met Vleefch- 
kleurige of Roozeroode Bloempjes-(*) , maar 
die hebben vier Blaadjes „ het welk nrisfchien 
een fout der Afbeelding zal zyn ; gelyk gemeld is 
ten opzigt van anderen, Dat de Bloemfteeltjes zig, 
als de Bloemen afgevallen zyn, nederwaards 
keeren naar den Steel, is iets aanmerkelyks, 
’t welke den Geflagtnaam billyken mogt. Men 
vindt het, by fommigen, het Kruid van Ste- 
phanus of St. Stevens-Kruid ‚ getyteld. Ook 
wordt de oplegging van een Papje der Bladen 
tegen de Aambeijen by CHoMEL aangepree- 
zen. Dat GEsNERUS dit Kruid Ocymaflrum 
Verrucarium genoemd heeft, is zonderling. 
Jt (2) Stevenskruid met een leggende Stene, een 
rcl4 je 
wan enkele Tros en Hartvormige Bladen, 
Alpuche. ve Dit 
rd 
(*) Kruidh. 11. D. PL. 389. 
(2) Circea Caule proftrato,* Racemo unico, Fol. Corda- 
tis. Fl Sutc, 7. Circa Calyce coloraro, Fl, Lapp. 3. Circza 
minima Fol, brevieribus dentatis, HALI. Helv. 456. Ciírcaa 
minima, COL, Zephr. IL. Pp. 79e Te Boe 
N 
