DEAN DRT á ós 
wel Meesr haat in Vriesland vondt. DeHecr IV. 
pr GorrER zegt, dat zy langs den Zuider ÁFDEELe 
Zee kant, en op Vlieland groeit. In Lapland Hoorp- 
en Sweeden komt zy veel voor, op Gronden TUR. 
die ’s Winters onder Water ftaan , zegt BENei, Lonogy: 
Naus. Men vindtze dus ook op Moerasfige 
plaatfen in Duitfchland en Provence, 
‚ Caspar BAUHINUs befchryft deeze Soort, die 
door J. Baumings het beste is afgebeeld, zeer 
omftandig , en zegt, dat dezelve Stengen heeft 
van een Elle hoog, die geftreept zyn , met 
Grasachtige Bladen, van twee of drie Duimen, 
by paaren aan ieder Knietje of Knikje van de 
Stengen; komende, byna uit alle de Oxels de- 
zer Bladen , Steeltjes van een Handbreed of 
korter , als Klaauwieren zig omdraaijende, en 
bezet met kleine Steeltjes van driebladige 
Bloempjes als die van Muur. LINNaus 
merkte in Lapland aan , dat de Takjes van dit 
Kruid weezentlyk gemeene Bloemfteelen zyn ; 
van dikte als een Varkens Borftel , hebbende 
kortere Steeltjes overhoeks, aan welken de 
Zaadhuisjes hangen. De Heer Harrer bee 
trekt hier toe de Vierde Waterpungen van Lo- 
BEL , welke TouRNEFORT ook oordeelde van 
deeze niet afgezonderd te moeten worden ; doch 
Lore merkt aan, dat dezelve maar Steeltjes 
heeft van een of anderhalve Palm hoog, be- 
groeid, met kleine witte Bloempjes van vier 
Bladertjes en Zaadhuisjes als die van Guichel- 
heil, dat is rond; gelyk dezelven ook in zyne 
Af- 
IL, DEEL, VII, STUK, 
