Iv. 
134 TWwWEEMANNIGE KRUIDEN. 
waar de Chirurgyn. VAILLANT, zegt: hy; het: 
Arpaik zelve te Verfailles ontdekte, en die zelfde vondt 
Hoor: het vervolgens overvloedig grocijen in *t Meir 
STUKe 
Eenwy- 
wig 
van Trivau, behoorende tot het Park van Meu- 
don. In de Zuidelyke deelen van Vrankryk, 
evenwel, is het niet minder gemeen, dan in 
het Noorden van Europa. Men vindt het ook 
in fommige deelen van Duitfchland en Engelands 
__In Vriesland komt het overvloedig voor, in 
Slooten ‚ Vyvers en Water-Dobben , zo MEE: 
sE verhaalt ; doch in Holland {chynt het nog 
niet waargenomen. te zyn (*). -Op Ceylon ín 
Oostindie zou HERMANNUS het hebben gezien, 
Uit een Wortel, die in de Modder der Sloo- 
ten zit en overblyft, geeft dit Kruid Bladen4 
welke zeer veel naar Venkel gelyken ,-zynde 
zeer fyn verdeeld, Deeze dobberen , tegen deu 
Bloeityd; in ’t Water, wordende opgeligt van 
de gezegde Blaasjes , waar mede zy als Neeten 
zyn bezet, en die alsdan zyn uitgezwollen. 
Verder verheft zig allengs de ‘aangroeijende 
Bloemfteng , regtftandig uit het. Water , en 
{preidt zig in Bloemfteeltjes uit, die in de Nas 
zomer Bloemen vertoonen , welke vry groot zyn 
en geel van Kleur , taamelyk naar die van ’ 
Vlafchkruid gelykende, met de bultjes van de 
Onderlip Oranje, Deeze Steng is minder dan 
een 
(*) Want COMMELYN maakt ’er in Cat, Ind. Hell, geen, 
gewag van en de Hoogleeraar DE GORTER fchryft flegts MEE 
gs naa, Ik heb het ook in onze Erovintie nier gevonden, 4 
