Iv. 
160 TWEEMANNIer KRUIDEN, 
Deeze byzonderheid onderfcheidthet Gewas ; 
AÄFDEEL: daar men onder de Kruidkundigen „ van ouds, 
Hoorp. den naam van Horminum of Orminum aan ge- 
STUK, 
vig 
geven heeft ; noemende het in ’t Franích P’Or- 
Benwy- nin. Het wordt van fommigen geteld onder de 
Soorten van Sclarey , en het mag „ wegens zyne 
„ fraaïheid en teerheid, wel den naam van Edele 
Sclarey voeren. Nei” zou het ook Tamme Scar. 
Jey kunnen heeten, dewyl het in Europa, door- 
gaans, niet voorkomt dan in de Hoven: maar 
zulks heeft het met de Gewoone Scarley ge- 
meen.  CAMERARIUS zegt, dat het overvloedig 
groeit in. * Land omftreeks Sienne in Toska- 
pen; maar nog overvloediger in Apulie, Illyrie 
en door geheel Griekenland. TOURNEFORT 
vondt ’er aanmetkelyke Verfcheidenhéden van, 
op zyn Reistogt in de Levant, Ra yv hadrdit 
Gewas, in zyne Reizen, nergens wild-aange- 
DN 8 
troffen, Het is een Laay-Flants_ ‚ zo wel als de 
voorgaande. | 
Dit is een Jaarlyks Kruid , dat naauwlyks 
_ hooger dan één of andérhalnt Voet wordt , en 
veel gelykt naar de Salie, hebbende Wollige 
vierkante Steelen , met gepaarde Bladen , die 
uitermaate ruig zyn, doch breeder en piet zo 
hard als die vande Salie ; zonder aanmerkelyke 
Reuk , maar bitterachtig van. Smaak. De Bloe- _ 
men zyn klein en verfchillen in figuur aanmer. 
kelyk van die der Gewoone Salie” Zy hebben, 
naamelyk, de Bovenlip korter en niet Zeisfen- 
‚vermig, maar ARE Geh hol, gelyk de Onder- 
lip A 
