10 DRIEMANNIGE KRUIDEN, 
Iv. bladige onregelmaatige Bloem, en een eenhok- 
AFDEEL. kig drickleppig Zaadhuisje, waar in drie Zaa- 
II, 
Hoorp. den ; zyn de byzondere Kenmerken van dit 
STUKe 
r. 
Montia 
Fontana. 
Bronmin- 
nende. 
Geflagt. 
Het bevat maar ééne Soort (1) ‚ die in de 
‚Noordelyke en middeldeelen van Europa aan 
Bronnen en Beeken groeit, volgens den Ridder. 
Hy vondtze dus , in de Laplandfche Woefty- 
nen, op Mosachtige plaatfen , en in dat ge- 
elte van Sweeden, ’t welk men Wefterboth- 
nie noemt, zegt zyn Ed., ís niets zo gemeen 
als dit Kruidje , ’t welk van de Sweeden S. 
Montii ört geheten wordt (*). Het groeit in 
menigte, op plaatfen die ’s Winters onder Wa- 
ter geftaan hebben, omftreeks Verfailles en te 
Fontainebleau, zo VAILLANT aantekent, wiens 
befchryving, door FABREG OU Overgenomen , 
dus luidt, | | 
> De Bloem ontluikt woor de middag-Zon 
, En gaat omtrent een Linie open. Zy heeft 
ss VYÉ Bloemblaadjes en ook zo veel Meel- 
‚‚ draad- 
(1) Montia. Syst. Nat, XII, Gen. ror. p. 103, Weg. XIII. 
p. rio. Fl, Lapp. 57, Fl, Saec, 108, 115. R. Lugdh. 109. 
Montia aq. minor, MicH. Gen, 18. T, 13, f. 2. Cameraria 
Arvenfig minor. DirL. Gief. 46, 61. Alfine paludof: tricare 
pos. PLUK. Alm. p, 20. T.7. f. s. Alfnoides annua verna. 
VAILL. Paris. T. 3. f. 4, GORT. Belg. 32, 
(*) Flor, Suec. p. 39. Ik zou anders gedagt hebben, dik 
het zyne benaaming van den beroemden Kruidkundigen Jos. 
MONTEIS , Hoogleeraar in de Kruidkunde en Nat, Hiftorie te 
Bononie, hebben mogt: volgens Phil. Bot. 6. 238. MICHE= 
Livs hadt hee naar denzelven Mantia getyteld, 
