234 VIERMANNIGE KRUIDEN: 
IV. Smaakelyk en gezond Moeskruid. „Men vindt 
Aaike de Bladen en het Zaad , als in een Tegengift voor 
Hoorp- den Dolle Honds Beet gemengd zynde , voorge- 
STUK. {teld (*). Men merkt ook aan „ dat de Diftel- 
vinken naar het Zaad zeer gretig zyn. 
Re bj _(e) Kaardenkruid met Jamengegroeide uitgee 
Laciriatuss hoekte Bladen. 
Gefnip- d is 
perd, Dit is omftreeks Weenen zo gemeen niet als 
het voorgaande, zegt de Heer Jacquin. In 
de Elfaz zag de Heer HArLrLeEr het overvloc- 
dig. aan de Wegen groeijen. Het komt ook 
op verfcheide plaatfen ín Siberie voor, Lane 
Neus hadt het bevoorens met het gemeene - 
Kaardenkruid, als eene zelfde Soort , famenge- 
voegd ‚ doch naderhand, misfchien op deszelfs 
aanmerking, daar van afgezonderd, De Bloem: 
pjes, naamelyk, zyn altoos wit, de Doorntjes 
der Schubben uitwaards omgekromd , ’t welk 
anders in de Wilde geen plaats heeft, en het 
Gewas grooter (}). GovaAN geeft ‘er eens 
Menfchen hoogte aan , en zegt dat de zyde- 
lingfe Slippen der Bladen ftomp getand , de en« 
delingfe gefpitst zyn (4). Scororr vondt de 
| Bla- 
(*) Euporifton Hannemanni adverfus Morfum Canis rabidie 
At. Hafn. Vor. IL. pe 274. \N. 110. 
(2) Dipfacus Fol. connatis finuatis. Dipfacus Folio laciniae 
to. C‚ B. Pin. 385. MORI6, Hift, Ill. pe 158e S. 7e T. 360 
fe 4e 
_ (T) Opusc. Bot. p. 316. 
(1) Hort, Monsp: pe Gie | zov 
