N, 
gi 
312  VIERMANNIGE KRUIDEN, 
„> fte groeide in Lapland op dorre Steenige plaats 
ke fen; de andere in een vette mullige Grond, 
» die veel gemest wordt door den Drék der 
„ Rendieren. In Soort nogthans verfchillen 
Bae id deeze Planten zo min, als de kleinfte Dwerg 
‚, van den grootften Reus. De kleine Plantjes 
„ hebben de Bladen geheel effenrandig; doch 
‚, in de grooten zyn dezelven wyd van elkan- 
> der Zaagswyze getand” (), 
De Bladen der Weegbree zyn, op vogtige 
plaatfen en in Bosfchen , volgens anderen min- 
der uitgehoekt. Ook hebben die Tandswyze 
inkervingen meest aan den voet des Blads, by 
den Steel plaats, Ik heb nimmer, hier te Lane 
de, de Stengen of Bloemfteelen, op ver naa; 
zo hoog gezien; maar C. BAUHINUS fchryft, 
dat men by Montpellier deeze Weegbree vindt, 
met Stengen van twee Ellen hoog, die een Aair 
draagen van een Voet, en Bladen hebben van 
zes Duim lang en vier Duim breed. « Dit komt 
byna op de gezegde hoogte uit, en bevestigt 
tevens de ongemeene veranderlykheid van het — 
Gewas, De zodanige groeit aan den Zeekant 
van Languedok volgens MAGNOLIUS, en dit 
zal de Groote Zee-Weegbree zyn, daar J. Ba u- 
HiNus melding van maakt, | 
De Groote Breedbladige wordt cigentlyk in 
de Geneeskunde begeerd, hoewel men ook de 
anderen ‚ tot even ’t zelfde einde, gebruiken 
kan, 
(*) Flora Lappanica, Pe 34s 35e 
