332 _ VEERMANNIGE KRUIDEN, 
IV. Iyk zou men het, by naauwkeurig onderzoek , 
ken nog wel op meer plaatfen „ zo in ons Land als 
Hoorp« daar buiten, aantreffen. ’t Komt jaarlyks voort 
STUK. __uie zyn gevallen Zaad, 
„Eenwye 
_ ige _ 
Li SANGUISORE A Sorbenkruid. 
Een tweebladige Kelk en een vlakke Bloem; 
met het Vrugtbeginzel tusfchen beiden, dat een 
vierhoekig Zaadhuisje wordt. « 
Dus komen de Kenmerken voor van dit Ge- 
flagt, ’t welk drie Soorten bevat ‚ die hier 
en 
is n, (1) Sorbenkruid met Eyronde Bloem-Aaïîren. 
ngwr Ore 
ba Offssie 
st Deeze is de Sanguiforba der Wipkelen, dus 
Gewoon. wegens haare Bloemftempende Kragt en in ’% 
Hoogduitfch Sperbenkraut , dat is Sorbenkruid 
genaamd ‚ om dat de Bladen grootelyks naar 
die van den Sorbenboom gelyken. Men noemt 
het ook wel Bloedkruid en. Wilde Pimpernel, 
alzo dezelve ook den naam van Sanguiforba 
voert, GESNERUS heeft het Peponella genoemd, 
| om 
(1) Sanzuiforba Spicis ovatis. Syst. Nat, XII, Gen. 146, 
p- 194. Veg. XIIL. p. 133. H. Cliff. 39. Fl. Suec. 130, Zat, 
Med. sr. R. Lugdb. 240. HALL, Helv. 469, GOUAN Monsp, 
zi, &e. &c. Pimpinella Sanguilorba major. €, B. Pine 160. 
Pimpinella fylvestris feu Sanguiforba major. Doo. Pempt, 
tos. Sanguiforba alt. major f. Pimpinella. LoB. Zeen, 719, 
B. Pimpinella major rigida przalta auriculata fubnuda, Boce, 
Aus. Il, Pe 19. Te 7e 
