PEN TANN DR rar: Aád 
het ook Waalwortel of Heibwortel en by die, IV. 
van Zutphen Scheurwortel genoemd, Ke 
Dit Kruid is by alle Autheuren afgebeeld, Hoorn. 
Doponéus noemt het Groote Smeerwortel bp | 
zeggende „ dat het fomtyds twee Ellen hoog nia er 
groeit, Het heeft een zwaaren Wortel, een 
dikke gearmde Steng , die zo wel ruuw 5 als 
de Bladen, welke zig langs de Takken aan- 
voegen en als van dezelven afloopen, zynde 
de Bladfteelen Bladerig gewiekt, Op den top 
komen de Bloemen Trosachtig voort, die de 
figuur van een Roemer of Bokaal hebben. Haar 
Kleur is by ons doorgaans paarfch, doch men 
vindt ’er ook met roode Bloemen , die het 
Mannetje en met witte Bloemen, die het 
Wyfje genoemd wordt, zegt LoBErL, zynde 
het eerfte het kragtigfte, Hy hadt ook een 
Soort gezien met geele Bloemen, welke ech- 
ter zeldzaamer is, De Heer HALLER merkt 
aan, dat die met witte Bloemen veel voorkomt 
aan de kanten der Beekjes in de kouder deelen 
van Switzerland; doch die met roode Bloemen 
was by Zurich en Bazel gemeener. Zie hicr, 
_wat hy van de kragten zegt, | 
“s Het is laf van Smaak en flerk famenly- 
s‚ mende „ waar van belachelyke Hiftoriën 
„‚ voor handen zyn. Een Pap daar van wordt 
> voor verfche en Pees- Wonden , Beenbreu- 
s, ken en vuile Zweeren , Kneuzingen en in 
„> de Jicht, dienftig geacht. Het komt in 
‚‚ Pleifters tegen Breuken en in ’t Cataplasma 
Euchfiis 
1, DEEL. Vils STUKe fi, 
