IV. 
656 -VYFMANNIGE KRUIDEN. 
Het heeft een Heefterachtige , regtopftaande , 
ArDern Steng , van twee of drie Ellen hoog, met me- 
Hoorp- 
STU Es 
Eenwy: 
zige. 
nigvuldige Takken. De Bladen zyn groot; fpits: 
Eyrond , ruig, doch zagt op ’t-gevoel. Uit de! 
Oxels komen ‘getropte Bloemfteeltjes voort s 
ieder met ééne: Bloem , die Pypachtig , doch 
piettemin Klokvormig sis ‚ gelyk dezelve door 
TouRNEFORT zeer fraay is afgebeeld. Zy 
heeft een vuil groene en bruin paarfche donkere 
Kleur. De Besfen, die in de Kelk aangroeijen, 
zyn ryp wordende zwart en van grootte als 
Druiven, „Onder veen dun Huidje bevatten zy 
een Wynachtig Sap, dat laf zoet is, en daar 
in menigvuldige kleine Zaadjes. 
De Italiaanen gebruiken de. Besfen van dit 
Kruid om onkundigen te bedriegen : want ten 
getale van vier of zes, meer of „min naar de 
Jaaren en gefteldheid van den Menfch, ingeno- 
men , maaken zy hem uitzinnig en, om. zo te 
fpreeken „ dol: in grooter veelheid doen zy hem. 
in een diepen Slaap vallen , en nog meer zyn 
doodelyk. Behalve de oude. Hiftoriën daar van, 
heeft men, mog voor weinige Jaaren , in Vrank- 
ryk, de fchadelyke uitwerkingen daar van on-: 
dervonden(*). Niettemin worden?er, inde Ge- 
neeskunde, verfcheide goede hoedanigheden aan 
toegefchreeven. Van derzelver Sap werdt een 
Syroop gemaakt, die in kleine veelheid, door 
GE s- 
(*) zie de Uitgezogte Verhandelingen, VIll, DEEL, bl 
565e | 
