IV. 
AFDEEL, 
V. 
Hoorp- 
STUKe 
T'weewy: 
Vige. 
284. _ VYFMANNIGR KRUIDEN, 
Van ouds heeft men , naar de Kleur der Blas: 
den, een Witte en ziten Beete onderfcheideng, 
De eerfte, die tot Moes gebruikt wordt, hecft 
groöte „ breede; gladde, glanzige Bladen, die 
geelachtig groen zyn : de andere heeft donker 
groene Bladen ‚ met roode of paarfchachtige 
Stengen en Steelen, Hier van worden ‚de Wor- 
tels , onder den naám van Beete- Krooten of 
Bietwortels , gekookt zynde , onder de Slaa 
gegeten. In ’t Fraofch noemt menze Bette-Raves : 
in *t Latyn wordt deeze Beete door den naam van 
Beta Romana of Roomfche Beete, onderfcheiden. 
In ’t Hoogduicfch geeft men ’er den naam aân 
van Rothe Ruben , dat is. Roode Raapen; hoe- 
wel de Wortels weinig overeenkomst, in figuur s 
met de Raapen, zelfs met de Fanfche Raapen 
hebben. Die Wortels Zyn, gelyk men weet, 
zeer lang eú dik, van het top-end allengs 
verdunnende, en van binnen zeer donker, doch 
fomtyds ook bleêker rood; zoet van Smaak. 
Men vindt ook een Beete met Geele Wor- 
telen opgetekend , en daar is onder dit Moes- 
kruid een Roode Beete, waar van alleenlyk-het 
Loof genuttigd werde Voorts verfchilt het 
Gewas in grootte zeer , en geeft een Bloemfteng 
van een of twee Ellen hoog, die geftreept ië 
en Takkig. De Beete = Ki obten moeten uitge-, 
rood worden, eer het Kruid is gefchooten. Uit 
derzelver Sap kan Suiker gemaakt worden, Dat. 
van de Bladen ; verfch geperst, dient tot een 
Niesmiddel. Voor ’t overige heeft dit Moes 
/ % eene: 
