ADTE DR IANND RE MN TO 
Kanadafche Hulst van Cornurvs, welke de UL 
Oppervlakte der Bladen van boven gedoornd heeft. ek kins 
De gewoone Hulst draagt Bloemen , die in de Hoorp- 
Tweeflagtige vyfbladig en vyfmannig zyn, vol-STUEe 
gens Mirrer en Grrarp: want het is zeker, sh 
dat in dezelve een verfchil van Sexen plaats heeft. 
Sommigen hebben zelfs Mannetjes-, Wyfjes=, 
en Tweeflagtige Bloemen, op byzondere Stam- 
men , daar in waargenomen : zo dat dus de Hulst 
driehuizig zoude zyn, of tot de Polygamia tri- 
oikia behooren (*). 
„Het altyd groene Loof maakt de Hulst zeer 
verkieslyk tot Scheerhaagen op Buiterplaatfen Ë 
welken men ’er van gezien heeft, zestien Voe. 
ten hoog. Niet ver van Londen was een zoda. 
nige digte, fchoone Haag , van byna driehonderd 
ee lang , zegt Rav: doch men kan die zo 
Jang maaken als men wil. In de Geneeskunde 
is het Afkookzel der Bladen, Stekels en Besfen , 
tegen Kolykpynen aangepreezen CR Dat 
van de Wortelen en den Bast zou , volgens LE-« 
MERY, tegen den Hoest , wanneer die zeer lang 
aanhoudt, door veszagtinge van de Borst, dien- 
{tig zyn. Waarfchynlyk hangt zulks af van hee 
Lymerige Sap, daar in vervars ’t wélk gelegen- 
heid geeft , om ’er Vogel-Lym van te maa- 
ken; 
(*) Zie de Aanmerking over de Sexe der Hulst, door den 
Heer MARTYN , Hoogleeraar in de Kruidkundete Cambridge, 
en het byvoegzel van den Heer Watson. Phil Franfaë?. 
VOL. XLVII. p. 613, 
L 5 
II, DEEL. IV. StuK, 
