P ENT AN DRI A 458 
(2) Wegedoorn met endelingfe Doornèn,viers U, 
deelige tweehuizige Bloemen, en hurkende AFDEEEs 
Stengen. | Hoo 
STUK, 
Dus wordt door onzen Ridder, thans, de 
kleine Rhamnus Catharticus omfchreeven, wel. Rôaznu 
ken de Heer GerARD , in zyne befchry ving vaewender 
der Planten van Provence , voorftelt als een 
Heefter met Houtige leggende Takken , met 
Ovaale, geaderde, wederzyds gladde Bladen, de 
Bloemen in de Mannetjes Klokvormig , met vier 
Meeldraadjes; in de Wyfjes een dikachtig Pyp- 
je hebbende met een zeer korten Scyl, en twee 
_omgeboogen Stempels ; de Vrugt een kleine 
Befie, welke met een geele Kleur verwt. Zou 
het dan ook deeze zyn , waar van de ge« 
zegde Geele Besfen komen? (*). Zyn Ed, 
onderfcheidt denzelven van de voorgaande 
Soort, doordien de Slippen van de Bloemkrans 
(Cos 
(2) Rhamnus Spin. tefm. Flor. quadrif. dioicis , Caul. pró: 
èumbentibus. Mant. 49, Corollarum lacini:s longitud:ne Tubis 
GERM, Prov. 462. Rhamnus Catharticus ntinor. C. B. Pins 
478. Lycium Gallieum. hid. & J. B, Mijl. I, p. 58. Spinà 
infe@toria pumila altera. Crus, Hif. 1. p. ri, Pans. Ic. Pe 
io6. HArr. Helv. 164. 
(*) ToURNEFORT noemtze Graine d'Aviznon. Doktor Scoe 
PÒLI merkt aân , dat deeze Soort nier alleen door dé Geftals 
te en Groeiplaats , maar ovk door de Bladen van onderen 
ruig en een Bekerachtigen Tandeloozen Kelk te hebben, van 
de andere verfchille , hebbende de Besfen dikwils de eèné 
Holligheid ledig. Ann. Hift. II. p.44. Ik bevind dat Commis 
gen twee , fommigen drie , bruinroade Zraden onder een ged 
Je Schil bevatten , en een'gen geheel ledig zyn | 
Pe} 
Ie DEELe IV, STUKo 
