PoESNST A NM DRT A 34En 
de Aalbesfen. Boomen plaats heeft, aangewee- II, 
zen; maar in het Gewas zelf is nog een aan- AFDEEL. 
merkelyk verfchil , aan ’t welke deeze Boo.Hoorp- 
men, zelfs in de Winter, Vrugt: , Bloem- enSTUKe 
Bladerloos „ kenbaar zyn. Men weet dat de, Zever 
Reuk der: Bladen , die ook grooter zyn, den 
Zwarte Besfen- Boom duidelyk onderfcheidt. 
Hy groeit, zo wild als tam ‚op de zelfde 
plaatfen als de Roode ; doch men maakt 'er 
zo veel werks niet van , om dat de Smaak der 
Vrugt aan de meefte Menfchen onaangenaam 
is. Evenwel zyn die Besfen zo verwerpelyk 
niet, als Doponéus ftelt: men kookt daar 
van een aangenaame Geley; de Wyn, van dee 
zelven gemaakt, is kragtiger dan die van Roo. 
de Besfen, en op Jenever gezet leveren zy een 
Hartfterkende Morgendrank uit. Voorts ko= 
men zy, in de Geneeskunde, in ’* byzonder 
in aanmerking, wegens haare Pisdryvende hoe. 
danigheid , die haar tegen ’*t Graveel doet aan- 
pryzen. Een Aftrekzel van de Bladen , met 
eenige andere Hartfterkende Kruiden en Wor- 
telen , is een berugt Middel onder ’t Gemeen, 
in fommige der Zuidelyke deelen van Europa , 
tegen de Hondsdolheid of Watervrees. Zelfs 
wordt verzekerd , dat men in fommige Pro- 
vinciën der middelfte deelen van Vrankryk, 
met een goed gevolg , gebruik maakt van het 
uitgeperfte Sap deezer Bladen , met Wyn ge, 
ftampt ‚ tot agt Oncen ’s morgens op een nug- 
N 3 t&e 
IE. DESLe IV, STUK, \ 
_ 
