HIE, 
ÂFDEerL. 
VII. 
Hoorn. 
STUK, 
Iv. 
Wacciniung 
album. 
Witre, 
488 _ AGTMANNIGE HEESTERS; 
Myriüllus by de Autheuren voor, en zou de 
Groote zyn , daar niettemin gedagte Heer 
HALLER ’er flegts de hoogte van een Voet 
aan geeft , en Linnaus het maar cen Hee-= 
flertje noemt. Misfchien maakt de Groeys 
plaats , gelyk ik aangemerkt heb, hier in een 
aanmerkelyk verfchil. De Besfen Zyn zwarte 
achtig en eetbaar, doch weinige komen ’er van 
voort, zegt de Heer HALLER, die groote 
Velden daar van gezien hadt met verflenzende 
Bloemen , zonder Vrugt. En Lapland werden 
de. Besfen van deeze Soort, die blaauw waren 
met een wit Merg, lat en Waterig van Smaak, 
weinig geacht vande Ingezetenen. CLusrus, 
integendeel , die ze in OCoftepryk met veel 
Vrugten beladen vondt , zegt dat zy van het 
Bergvolk Fagerbeer, dat is Jaagers- Besfen gee 
noemd werden , om dat de Jaagers dezelven 
gaarn aten, en CAMERARIUS verhaalt, dat 
dezelven in het Erts- Gebergte den naam van 
Trinckelbeer hadden, dewyl het overvloedig gee 
bruik deezer Besfen iemand als dronken maake 
te. In Sweeden noemt menze Otter- Besfen. 
De jonge Blaadjes zyn van onderen gehaaird, 
(4) Bofchbesfen met enkelde Bloemfteeltjes en 
effenrandige, Eyronde, van onderen Wol. 
Vige Bladen, 
In 
(4) Vaccinium Pedunc. fimplicibus , Fel, integerrimis ova- 
tis fubtus tomentofis. 
