htS Eenhuizice Kruiden, 



STUK» 



Vierman 



IV, des hy beweert, dat zulks geen plaats kanhe^- 



A XXHL ben ( * J * Zelfs bevondt h, y y dat het ^ eda §t e 

 Hoofd" Vogt alleenlyk door drukkiDg in het cnder-end 

 van 't Pyltje doorging , eh niet langs hetzelve 

 voortliep ; gelyk men anders zou mogen den- 

 ken. Ook nam hy waar , dat oude Pyltjes, 

 waar in het Vogt geheel was opgedroogd , zo 

 wel als de anderen brandden (f), 't Is my 

 daarom waarfchynlyker, dat dit Vogt toe vee* 

 ding van de Pyltjes diene , en dat de prik'Ke- 

 ling der ZenuwtepeJtjes van de Huid, door 

 dezelven > de Jeukt en Vuurigheid te weeg 

 brenge. Dit is dan ook de reden , dat men , een 

 Brandenetel onbefchroornd aanvattende , daar 

 van geen nadeel heeft. Men oppert hier te- 

 gen (|) , dat drooge Brandenetels de Huid niee 

 branden : doch dan hebben zekerlyk die Pyltjes 

 haar flevigheid en kragt verlooren. Immers 

 maar flap geworden , zonder droogen , branden 

 zy ook niet , en dus heeft men dit Onkruid, 

 't welk het Vee anders onaangeroerd laat, in 



Swee- 



(*) Micrëjrr, curiofa. p. 75 , Fig 4 7J. 



ff) Het Juidt derhalve zeer Grootfpraakig , wanneer 4e 

 Heer MartineT verhaalt , dat de Pyltjes van boven in ee* 

 epen Puntje eindigen , waar uit , by de aanraaking , het Vogt 

 fpat. Catech. der Natuur. IV. D. bh 3 u. Zyn Ed. zal, ge- 

 loof ik, de eerfte zyn, die zulks heeft gezien! En het is t 

 volgens de gezegde Waarneemingen, onmooglyk» 



( 4.) Eas Vefieas Liqu ri tri'juas, cum ficcae ürtics non 

 urant. HALL. Ilelv. Ineboat. II. p. 187. Vid. GUETTARD* 

 Mm. de Paris, 1751. p. 350. O&avo. p. 534» 



