238 Eenhuizige Kruiden. 



IV, korte getropte Aairtjes , byna als die der ge- 

 XXnï" meene Europifche Brandenetelen , draagt. 

 Hoofd- Tot de voorgaaode Soort betrok de Heer Lin- 

 «tuk» naüs, op 't gezag van gezegden Hoogleeraar, 

 Jge. rman ' ^ en dllergrootfien Brandenetel vanRuMPHius, 

 die by denzelven monftreus geDoemd wordt , 

 niet wegens de hoogte van 't Gewas, waar van 

 de Steng flegts drie of vier Voeten opfchiet , 

 maar wegens de grootte , het leelyk aanzien en 

 de ruigte der Bladen. Hy zegt, dat dezelven 

 een Span of een Voet lang, vyf en zes Duimen 

 breed, wit of roodachtig , aan de kanten diep 

 getand, en met ontelbaare pukkeltjes bezet zyn, 

 op ieder van welken een ftyf Haairtje (laat, als 

 een Angel van een Bye» Deeze Bladen waren 

 derhalve zeer ruuw in ? t aantasten, brandende 

 in 't eerft wel zo flerk niet als de Europifche 

 Netels, maar, door ftyf aandrukken diep indrin- 

 gende , wierpen zy bobbels op met Jeukt , ge- 

 lyk door het byten [van Weegluizen ontdaan. 

 Hierom werdt dit Kruid, in 't Maleits, Groot 

 Jeuktblad geheten* De Indiaanen, inzonder- 

 heid de Vrouwsperfoonen , lieten zig dikwils 

 daar mede de Huid wryven en hy hadt zelf 

 bevonden , dat dit een goede Remedie was , om 

 het Lighaam van fchadelyke Vogtigheden teont- 

 laften , kunnende zulks |voor eene Scarificatie 

 verftrekken : want de gezegde Bobbels gingen 

 in een half Uur weder weg en fomtyds werdt 

 'er een enkele roodheid door verwekt (*). De 



(*) Urtica decuroana. Rümph. Amb. VI. p« 4*. T. *©, 



