io5 Veelmannige Kruiden. 



* IV. Dit Gewas , natuurlyk afkomilig uit de West- 

 *^ F xi? EL * * nc ^ën i 1S m ^e Zuidelyke deeien van Europa 

 Hoofd- niet alleen , maar ook in de middelde deeien , 

 stuk. j Q fi Q Tuinen thanvS gemeen (*> Men noemt 

 Eenwy- ^ t ^aar Ar gemene en het is 't Gedoomde Pa- 

 paver van Bauhinüs , dat een Steng krygt 

 van een Voet hoog, met Bladen naar die van 

 den Gezegenden Diftel gelykende, maar zagc 

 en glanzig , met witte Aderen , loopeode de 

 punten in geele Doornen uit. Dus zyn ook 

 de Steng en Takjes gedoomd , die op 't end 

 Bloemen hebben, geel van Kleur, middelmaa- 

 tig van grootte, waar op een gedoomd Hoofdje 

 volgt, omtrent een Duim dik, ryp zynde 

 zwart , met Klepjes ten halve opengaande eu 

 de Zaaden uitlaatende , die rond en zwart , 

 veel grooter dan het andere Papaver- Zaad zyn. 

 Het is een fierlyk Zaay - Gewas , by 't aforee» 

 ken een geelachtig Sap uitgeevende, gelyk het 

 Groote Schelkruid* Mërian zegt , dat men 

 het in Suriname Maccaï noemt, groeijende al- 

 daar ais een wiide Diftel in de Bosfchen, byna 

 eens Mans langte hoog. Is dit het zelfde ? 

 Volgens Hernandez gebruikt men , in 

 Mexiko , het Zaad als een fterk Pürgeermid- 

 êel, Goüan zegt, dat de Bloemen wit zyn. 



Óe- 



Papaver fpinofum luteum. Moris. Hijl. II» p. 277, s. 3- T. 

 14. f. 5. 



(*} ?k vind echter niet , dat het 'er in 't wilde groeit, 

 gelyk uk het gezegde van den Ridder zou fchynen. 



