ï4o Veelmannige Kruiden; 



IV. huisjes ; de agterfte Tandjes der Bladen 



Afdeel. 



xiv. 

 Hoofd- 

 stuk* 



Borftelachtig* 



Deeze Soort zou de Meloclria van A l p i n u s 

 Eenwy- zyn ; een Kruid dat in zo veel gebruik by de 

 w&e ' Egyptenaaren was , als by ons de Spinagie , 

 wordende van hun op dergejyke manier gege- 

 ten, en wegens den Lymerigen Smaak bemind, 

 onder de Geregten. Het Zaad was van zulk 

 eene verzagtende natuur, als dat van Heemft. 

 Hy befchryft het Kruid als naar Majer zeer ge- 

 lykende , doch met langer fmaller en fpitfer 

 Bladen, de Bloemen klein, Saffraankleurig en 

 Zaadjes, naby komende aan die der Nigelle, 

 in zekere fcheeve Hoorntjes beflooten , die- 

 geel geftreept zyn , volgens Veslingiüs, 

 door wien aangemerkt wordt, dat de Bladen, 

 aan 't begin der zyden , een Hoornswys' by- 

 hangzeltje hadden , uitloopende in een dun 

 paarfch gekruld Draadje , en dat het gezegde 

 Kruid tot de hoogte van een Elie groeide Het 

 is zeer gemeen in de Moestuinen van Egypte, 

 alwaar het aangekweekt worde, zo Fo lis- 

 ka o hl verhaalt, of Jaarlyks gezaaid, komen- 

 de ook van zelf voort op vogtige Vlakten (f). 

 Raüwolf vondt het, voor tweehonderd 

 Jaaren , in de Tuinen by Aleppo, als ook in 

 de Koorn velden by de Stad Ana, aan den Eu- 

 phraat. Hy tekent aan , dat de Jood^n de ge- 

 kookte Bladen met Vleefch aten; weshalve het, 



zo 



(f) Fhr'i '-y£gypt. Arzb. p. CXIV. 



