P O h r A N D R I A. £55 



Weinigen zullen gelet hebben op die zonder- IV. 

 jinge hoedanigheid van dit zo gemeen kleine F £y! U 

 Kruidje * dat in 't vroege Voorjaar de Bloem- Hoofd* 

 perken verfirrc , wordende des wegen JVinter^ T ^ K ' 

 Akoniet der Nederlanderen van LoBELgetyteld.^/ "^ r 

 D o o o is je u s noemt het Klein geel Aconitum ; 

 en men heeft het dien naam gegeven , zo hy 

 aanmerkt, wegens eenige gclykheid der Bladen 

 en Haauwtjes, als ook van fchadelykheid , met 

 de Monnikskappen of het Wolfsdood , hier voor 

 befchreeven. 



Het heeft geen Stengen dan de Bladfteelen ; 

 die naauwlyks een Handbreed lang (f) en dun 

 zyn , op het end een rond veeldeelig Blad voe- 

 rende , in welks midden het een ongedeelde 

 geele Bloem draagt , gelykende naar die der Ra* 

 nonkelen , waar op drie of vier Haauwtjes vol- 

 gen, De Wortel is knobbelig en als uit Leed* 

 jes famengefiéïd , gelyk die der Anemonen. 

 JMatuuriyk groeit het in Provence en in Italië. 



$ 



4S4. Kram. Auflr. 163. 'Mant, 408. Heil. Ranunculoides 

 praecox &c. Muris. Hift* 111. S« I2« T. 2. f, 4. Aconitum 

 wnifolium Bulbofum C. B Pin. 183* HlLL. Anat. T. i,ï, 

 Aconitani riiteum minus* DoD. Tempt. 440. Acon. Hye/»ale 

 'Beigirum. Lob lc. 676. 



(f) V'ix pollicaris (dat is , van naauwlyks een Duim) 

 2egt LiNN. in Mantijfa altera , doch dit komt my wat wei- 

 nig voor; of zyn Ed. moeft de langte van eens AXenfchen 

 Duim meénen. 



II. DEM* IX» STUK» 



