420 TWEEMAGTIGE KRUIDEN. 



IV. ninglyk Kruid betekent , afkomftïg, Id Oostin- 

 AF x^ U ^ ie » daar het > zo wel als in Perüe , wild groeit, 

 Hoofd- noemen de Maleijers hetzelve Sulasji , doch de 

 stuk Europeaanen Vleejclïkruid , zegt Rümphius, 

 d *!°. otzan ' 'of Doodkruid. De eerde benaaming heeft daar 

 van zyne afkomst , dat men het 'er veel by 

 Vleefch kookt ; de andere van het gebruik , dat 

 'er de Indiaanen van maaken, met hetzelve op 

 de Graven te ftroojjen of daar in te planten , 

 ten einde de Zieltjes der Overleedenen door den 

 Geur, zo zy waanen, te verkwikken. Men heeft 

 het 'er bruin, wit en zwart, naar de Kleur van 

 't Loof dus genaamd, dat men aldaar in de Tui- 

 nen zaait. Zo zyn, in Europa, ook Verfchei- 

 denheden van deeze Soort, een grooter naa- 

 melyk , een met gevlakte of gekrulde Bladen , 

 en een groen Balfemkruid , dat de Bladen hob- 

 belig heeft, bekend. 



De Gemeene Bafilik groeit omtrent een Voeü 

 hoog ; de Groote heeft wel Stengen van een 

 Elle en daar boven* De Reuk is naar dien van 

 Kruidnagelen of ook wel van Citroenfchillen en 

 zelfs van Anys trekkende. Men maakt 'er by 

 ons zo veel gebruik niet van als elders. In fo- 

 lie is het zeer gemeen , dit Kruid in Potten te 

 houden in de Venfteren en in de Vertrekken , 

 als ook in de Bloemhoven, om den aangenaa- 

 men Geur. Niet mïDder werks maakt men van 

 deszelfs aankweeking in Egypte en Arabie,alzo 

 de Oofterfche Natiën ongemeen verzot zyn op 

 deszelfs Reuk. Men noemt het ? er Zatarhendi 



of 



