724 VlERMAGTlCE KRUIDEN.' 



IV. De Raapen vallen fomtyds zeer groot. By de 

 A ™ L# Ouden wordl van veertig, vyftig en zestig Pon- 

 Hoofd- den zwaarte gefproken. Matthiolus ver- 

 stuk. haalt, dat hy 'er in 't Grondgebied van Anagnï 

 ir ^X"g eziennacJt ' van h° n ^erd Ponden gewigts. Hoe 

 ongelooflyk dit voorkorne, is 't nogthans zeker, 

 dat zy in een vette Grond zeer groot geteeld 

 worden* De grootften zyn juist de lekkerften 

 niet. In 't algemeen verfchafFen zy een aange- 

 naam en ligt verteerbaar Voedzel; maar in de 

 Schil heerfcht een aanmerkelyke bitterheid en 

 fcherpte, voornaamelyk in die der Knollen en 

 Stekraapen , welke dikwils dezelven geheel door- 

 dringt en zebyna oneetbaar maakt. HetAfkook- 

 zel en Sap der Raapen is als een zeer nuttige 

 Gorgeldrank tegen de Sprouw befaamd. Het is 

 ook dien (tig in Keelziekten , Hoest en Borst- 

 kwaaien C*), als mede tegen 't Blaauwfchuit. De 

 Hoogleeraar Ruysch, negentig Jaaren oud 

 zynde , prees de Raapen , zo tot Spyze als Ge- 

 neesmiddelen , Hemelhoog Cj-> 

 Kool- Deeze beide Soorten komen in verfcheide 

 zaad. deelen van Europa wild voort , en hebben dan 

 een langen dunnen Wortel ; doch inzonderheid 

 de eerfte , die het zogenaamde Koolzaad uitle- 

 vert , waar van de Raap - Olie geperst wordt. 

 Geheele Akkers worden met hetzelve, als be- 

 kend 



(*) Tusfis fanata Deco&o Raparum. Tn.P. Obs. Libr. IV. 



Cap. 20. 



ft) "In Prologo Curar, renovatarum feu Thefauri ravi* 

 Araftel. J72g # 



