IV. 
AFDEELe. 
XVI, 
Hoorp- 
STUK. 
Tienman- 
mige 
Witte. 
Bente 
Eeonen. 
134 DOBBELEROEDERIGE KRUIDEN. 
wan menze Witte Boonen noemt ;doch men vindt 
‘er ook zwarte, roode, geele;, gefpikkelde , ge= 
ftreepte en van gemengelde Kleuren, De 
groene Snyboonen -geeven een ligt en zage 
Voedzel, dat den Afgang bevordert; de verfch 
gepelde jonge Boonen zyn ook zeer gemakke- 
lyk verteerbaar en gezond: maar de drooge ott- 
de Boonen zyn zwaarder Spyze ; dienftiger voor 
Arbeidsvolk ; anderszins dikwils Benaauwdheden 
maakende of andere Kwaalen , byzonderlyk; 
wanneer menze met weinig Boter en veel Zuùür 
gebruikt. Van veelen worden zy ook in Vleefch- 
fop of Water gekookt en dus met lang nat, zo 
“men zegt, gegeten. Als een Geneesmiddel zouden 
zy tegen ° Graveel verftrekken bt bree 
migen willen, t 
Behalve de gedagte veranderingen is ‘er een 
Soort van deeze Boonen , weinig in Gewas ver- 
fchillende , doch met liën fare Bloemen, ge= 
meenlyk Bonte Boonen genaamd of Piet Heins 
Boonen ; Om dat die beroemde Vlootvoogd de- 
gelven , in % voorfte der voorgaande Eeuwe, 
uit Amerika eerst in Europa overgebragt zou 
hebben. De Kleur der Boonen is zwartachtig 
en Roozerood , met zwarte Streepjes en Vlake 
ken. De Hulfen zyn dikker en ongelyker dan 
die der anderen, tot fpyden onbekwaam ; doch 
de Boonen, jong zynde, zeef aangenaam van 
Smaak. Men ‘houdt deeze Plant dikwils tot 
fieraad- aan Stokken in de Bloemtuinen , maakt 
er Prieelen van; enz. 
(2) 
