D t ADEL P HI A, 205 
breeder en de Steng Takkig heeft: doch zulks IV. 
kan uit de kweeking ontftaan. Meer onderfcheid AFPEELs 
baart de grootte en Kleur van ’ Zaad , dat xviiy. 
doorgaans zwart ‚ doch ook fomtyds wit is, ’ STUEe 
Gewas onderfcheidt zig door Blaadjes, die meer „Per 
of min Wigvormig , dat is aan ’t end breeder 
en aldaar in de uitranding met een puntje voor- 
zien zyn. In de gezaaide komen deeze Blaadjes 
fomtyds Hartvormig voor; daar zy in de wil- 
de dikwils zeer fmal en byna overal even breed 
zyn. Ïk heb zodanige weranderingen van dit 
Onkruid uit Japan bekomen. 
In ’ wilde groeijende, is het een groot be. 
derf voor ’t Koorn, niet alleen de jonge Scheue 
ten verftikkende door zyne ftrengelende natuur, 
maar ook door zyne vermenging onder ’t Graan 
hetzelve gebrekkig maakende, Hier van heeft, 
buiten twyfel, de Latynfche naam icia, dien 
men in ’t Italiaanfch Veccias in ’t Franích Ze» 
che of Vesfe , in ’t Engelfch Piche of Vetch 
vertolkt heeft „, zo wel als ons Vit/en, zynen 
oirfprong, Het Duitfche Wicken , dat wy in 
Wikken hebben overgenomen , zal misfchien 
van de omwikkelende Ranken, afgeleid zyn, 
Men noemt het in Engeland ook Tare, en in 
Brabant Krok, volgens DopoNaus; ziende 
dit zo wel. op deeze als de andere wilde Wik- 
ken , welke veele Bloemen Troswyze aan lange 
Steelen draagen, Deeze hebben ‘er doorgaans 
maar twee, die van langte als de Blaadjes zyn 
en 
Il, DEEL. X. STUK, 
