B Annie BPMi aA: 277 
_BIisERRUL A, Zaagpeul. 
Van de figuur der Haauwtjes, die wederzyds 
Laagswyze getand zyn „ heeft dit Geflagt den 
naam, Zy zyn tweehokkig, plat, met het mid- 
delfchot op zyn kant. 
Maar ééne Soort is ‘er tot nog toe van be 
kend (1), welke door TourNeEForT Peleci- 
nus genoemd werdt , naar den Griekfchen naam , 
by Drioscoripes gebruikt , die Zaagkruid 
betekent. Crustus hadtze betrokken tor het 
Bylkruid , Securidaca , met den bynaam van 
Vreemde ;doch TourNerorr geeft ‘er dien 
van Gemeen Zaagkruid aan. Het grocit op Si- 
cilie, in Spanje , Provence en Languedok, al- 
waar men het Ja Scie, dat is de Zaag, tytelt. 
Het gelykt veel naar het Kootkruid , en is 
een Zaay- Gewasje, met Kruidige, ronde , ge- 
ftreepte Takkige Stengerjes , aan welke lange 
Bladfteeltjes „ fomtyds met een-en-twintig 
Vinblaadjes. De Bloempjes komen Tropswy- 
ze, gefteeld , in de Oxelen voort, en daar op 
volgen de gezegde Haauwtjes , bevattende 
Nierachtige Zaadjes, 
Pso 
C:) Biferrula. Sy/t. Nat. Xil. Gen. 893. p. 500. Vege 
Xl. p 570. Fl. Clff. 361. R. Lugdh. 390. Pelecinus vul- 
gars. TOURNE. Zaf?. 417. T, 234. BOERH. Lugdb. IM. pe 55e 
Aftragalus purp. annuus peregrinus. MORIS. Z/P, Il. p. 107» 
S. 2. T, 9. f. 6. Securidaca peregrina, CLUS. Hit, Ie ps 
233. 
vg 
TT DEEE. Xe STUK. 
IV: 
AFDEELS 
KUIT. 
OCFDe 
STUK. 
Decan= 
dria, 
T. 
Biferrulg 
Pelecinuse 
Gemeen. 
