SN GE N Es T° Be 889 
ken, hebben zou. Dus noemt men het in % IV, _ 
Franfch ook wel Pis en Lit, maar meest Dent in 
de Lion, in * Engelfch Dandelion , overeens Hoorp- 
komftig met Leontodon , *t welk Leeuwstand°töEe 
betekent, Dit zou op de Tandswyze uithoe- sro 
king der Bladen zien, De Deenen noemen het | 
Lofwe Tunge, dat is Leeuwen- Tong; ’t welk 
misfchien ruim zo veel eigenfchap heeft: de 
Kinderen Kaarsjes , om dat het Pluis der Zaad- 
hoofdjes zig afblaazen laat, blyvende dan flegts 
de naakte of kaale Stoel over. Misfchien wordt 
het hierom, van de Rusfen , de Gryzigheid des 
Prieflerdoms geheten (*)e 
Het bevat een bittere Melk, die het geheele 
Kruid, inzonderheid den Wortel, bitter maakt 3 
doch het jonge Loof is niet onaangenaam om 
als Salade te ruttigen en vry gezond. Het Sap 
des Kruids , met den Wortel verzameld „of het 
Afkookzel van dit met anderen van dergelyken 
aart, dient in Meydranken tot cen kragtig ops 
losfend Middel ; en in ’ algemeen tegen de 
Geelzugt zo wel als tot Borst-en Huidkwaalen, 
Om de overblyfzels van heete Ziekten weg te 
neemen ; wordt het Extrakt gebruikt. Men pryst 
een Zalve van den gekneusden Wortel tegen 
klier- verhardingen, Het gedeftilleerde Water 
is eenigszins zuur, en de Geest van het gegise 
te Kruid heeft een Wynachtigen Smaak en 
Geur (f). (2) 
C*) Sacerdotii Canities. Gor. Ingr. ps 120 
(Cf) HarL; Helu, incdoat, T.I. p. 24 
Bb 3 
NU, DEEL X%. STUKe 
