„894 SAMENTEELIGE KRUIDEN, 
IV. „tot een Sterretje gevorkt in allen; maar in 
», de tweede ftaan zy digter, zyn korter ende 
Hooro- „ Bladen naauwlyks ingefneeden. Deeze groeit 
STÜE. _„ flegts op Steenige of Kalkbergen , meest die 
De »s aan ’t Zuiden blootgefteld zyn. De derde 
ze 5, komt in de fchuinte der gemeene Bergen 
s‚ voor: de eeríte op de Velden. Hierom bloeit 
», cok de tweede eerder , als op een warmer 
s, Plaats groeijende , enz, Dewyl nu deeze 
», Planten in Ooftenryk overvloedig zyn , zou 
s:men ‘er gemakkelyk kunnen vinden , die 
s, trapswyze naderen aan deeze Verfcheiden- 
9 heden.” 
Dat piet alleen de Grond , maar zelfs het 
Land of Klimaat, een aanmerkelyk verfchil 
hier aan te weeg brenge , zou men moeten op= 
maaken uit de gezegde Waarneeming van den 
Hoogleeraar pE GORTER ; die in Moskovie 
het Kruid met Stengen van één tot twee Voe= 
ten hoog, de Bladen in de laagfte Plantjes 
meest gekerfd vondt, wederzyds ftekelig, doch 
van de figuur der Borfteltjes of Haairtjes niet 
fpreekt ‚ beweerende dat de Zaaden een lang 
Stammetje hebben , met een lang, vaal, ge= 
pluimd Pluis gekroond , zittende op een vlak. 
ken geftippelden Stoel (*), 
vur. __ (8) Paardebloem met den Kelk geheel opge« 
sns regt; de Bladen getand en ruig , met zeer 
Ruige eenvoudige Borfteltjes. Dit 
(*) Flor. Ingr. pe 12e 
C8) Leentoden Cale toto erete > Fel. dentatis hirtis &c. 
Cie 
