ING EN B:S4ESR 490 
ropa groeit deeze Soort op drooge Zandvelden. IV. 
Men noemtze gemeenlyk Muizen-Oor, om dat ke 
de Blaadjes W ollig ruig en hol zyn, in ’ Fransch Hooro- 
Oreille de Rat ou Souris, in ’t Engelsch Mouy-*TUKe 
fe-Ear, in ’t Hoogduitsch Meuz-Oor: maar in an 
de Walfche Taal Velvette, en by ons ook Na. 
gelkruid of Pilofelle naar den Latynfchen naam, 
___% Groeit hooger dan de Alpifche, wier Stene 
getje, volgens GoUAN, naauwlyks anderhalf 
Duim hoogte heeft; maar is, niettemin, een 
zeer klein Plantje , dat men veel je ons op de 
Duinen vindt. Het heeft dunne Bloemfteelt« 
jes , omtrent een Handbreed lang, aan ’t eind 
verdikkende en in een zwartachtige ruige Kelk de 
Blommetjes bevattende , die van binnen geel 
zyn, van buiten rood of paarsachtig. 
Niets gemeener dan dit Muizen- -Oor, vondt 
de Heer pe GORTER in Velden en lugtige 
Bosfchen van Rusland, byzonderlyk op de Eilan- 
denin de Neva-Stroom, Het komt ’er , zegt zyn 
Ed, , zeer verfchillend voor naar de Groeiplaats, 
Op drooge dorre Gronden heeft men ’er kleine 
_ Plantjes van, met enkelde ongebladerde Bloem- 
fteeltjes. In vette Weiden en op vogtige plaat- 
fen valt het hooger, met drie of vier Bloemen 
op ’t erd van ieder Steel , die fomtyds ook 
één Takje met een Ímal Blaadje uitgeeft, De 
Bladen zyn fomtyds aan beide zyden glad, 
meest 
II, DEEKe Xo STUK» 
